u and uː vowel signs of Malayalam

The reformed or simplified orthographic script style of Malayalam was introduced in 1971 by this government order. This is what is taught in schools. The text book content is also in reformed style. The prevailing academic situation does not facilitate the students to learn the exhaustive and rich orthographic set of Malayalam script. At the same time  they observe a lot of wall writings, graffiti, bill-boards and handwriting sticking to the exhaustive orthographic set.

The sign marks for the vowels ഉ and ഊ (u and ) have many diverse forms in the exhaustive orthographic set when joined with different consonants. But in the reformed style they are always detached from the base consonant with a unique form as ു and ൂ respectively for the vowel sounds u and . Everyone learns to read both of these orthographic variants either from the school or from everyday observations. But while writing the styles, they often gets mixed up as seen below.

u sign forms on wall writings
The green mark indicates the usage of reformed orthography to write പു (pu), blue indicates the usage of exhaustive set orthography to write ക്കു (kku). But the one in red is an unusual usage of exhaustive orthography to write ത്തു (ththu). Such usages are commonplace now, mainly due to the lack of academic training as I see it.

 

Redundant usage of vowel sign of u is indicated in circle

In this blog post I  try to consolidate the vowel signs of u and  referring to early script learning resources for Malayalam.

Vowel signs in Malayalam

There are 37 consonants and 15 vowels in Malayalam (additionally there are less popular consonant vowels like ൠ, ഌ and ൡ). Vowels have independent existence only at word beginnings. Otherwise they appear as consonant sound modifiers, in form of vowel signs. These signs often modify the glyph shape of consonants and this is a reason for the complex nature of Malayalam script. These marks can get distributed over the left and right of the base consonant. See the table below:

As seen in the table, the signs ു, ൂ, ൃ ([u] ,[uː], [rɨ] ) changes the shape of the base consonant grapheme. It was not until the 1971 orthographic reformation these signs got detached from the base grapheme. You can see the detached form as well in the rows 5,6 and 7 of the above table.

How does the vowel sign for ‘ു’ [u] and ‘ൂ’ [uː] affect the base consonant?

In the exhaustive script set of Malayalam there are in fact 8 ways in which ‘ു’ [u] and ‘ൂ’ [uː] sign marks change the shape of base consonant grapheme. These 8 forms (u- 4 forms and uː – 4 forms) are consolidated below.

‘ു’ [u] sign induces 4 types of shape variations to base consonant.

  • ക(ka) , ര(ra) gets modified by a shape we hereby call as hook. The same shape change applies to all conjuncts that ends with ക as in ങ്ക(n̄ka), ക്ക(kka), സ്ക(ska) and സ്ക്ക(skka). As the conjuncts that ends with ര(ra) assumes a special shape the hook shaped sign does not apply to them.
  • ഗ(ga), ഛ(ʧʰa), ജ(ʤa), ത(t̪a), ഭ(bʱa), ശ(ʃa), ഹ(ɦa) gets modified by a shape that resembles a tail that comes back to right after moving left. Those conjuncts which end with these consonants also assume the same tail shape when when ‘ു’ [u] vowel sign appear after them.
  • ണ(ɳa) and ന(na/n̪a) changes their shape with an inward closed loop. Those conjuncts which end with these consonants also assume the same loop shape when when ‘ു’ [u] vowel sign appear after them. For example ണ്ണ(ɳɳa), ന്ന(nna), ക്ന(kna) etc.
  • All other 24 consonants use the drop shape. As it is the most popular among all [u] signs, it is often mistakenly used instead of the other signs mentioned above. This case is indicated in the red circle in figure captioned u sign forms on wall writings.

‘ൂ’ [uː] sign induces 4 types of shape variations to base consonants.

  • ക(ka) , ര(ra), ഗ(ga), ഛ(ʧʰa), ജ(ʤa), ത(t̪a), ഭ(bʱa), ശ(ʃa), ഹ(ɦa) can have two alternate uː sign forms. First shape is hook and tail shape while the second one is hook and rounded tail.
    • Hook and rounded tail is more popular with the consonants ക(ka) , ര(ra) and ഭ(bʱa)
    • Hook and tail is more popular with the consonants ഗ(ga), ഛ(ʧʰa), ജ(ʤa), ത(t̪a), ശ(ʃa) and ഹ(ɦa)
  • The outward open loop shape is assumed by the ‘ൂ’ [uː] sign mark when associated with the consonants ണ(ɳa) and ന(na/n̪a)
  • All other 24 consonants use the double-drop shape. As it is the most popular among all [u] signs, it is often mistakenly used instead of the other signs mentioned above

Note: The sign shape names drop, double-drop, hook, hook and tail, hook and rounded tail, tail, closed loop and open loop are author’s own choice. Hence there is no citations to literature.

Early texts on Malayalam script and orthography

Modern textbooks do not detail the ‘ു’ [u] and ‘ൂ’ [uː] vowel sign forms. The earliest available reference to the script of Malayalam and its usage is the book from 1772, Alphabetum grandonico-malabaricum sive samscrudonicum.It was a text book meant to be used by western missionaries to Kerala to learn the Malayalam script and its language of description is Latin. Alphabetum describes various vowel sign forms but it does not give any indication on the hook and tail form. ക(ka) , ര(ra), ഗ(ga), ഛ(ʧʰa), ജ(ʤa), ത(t̪a), ഭ(bʱa), ശ(ʃa), ഹ(ɦa) etc. uses the hook and rounded tail form only. This being the first ever compilation of Malayalam script usage, that too by a non-native linguist, there are chances for unintended omissions about which I am not sure of.

The metal types used in this book were movable, and were the first of its kind to be used to print a Malayalam book. The same types were used to print the first ever complete book in Malayalam script Samkshepavedartham.

Excerpt from Alphabetum grandonico-malabaricum sive samscrudonicum describing the usage of ‘ു’ [u] and ‘ൂ’ [uː] signs
A still later work in this regard was done by Rev. George Mathan, almost a century later to Alphabetum. He introduces drop/double drop for ‘ു’ [u]/ ‘ൂ’ [uː] as the common sign form and all others shapes are indicated as exceptions. He clearly mentions about the two alternate forms of hook and tail as well as hook and rounded tail in his book on the Grammar of Malayalam.Grammar of Malayalam- George Mathan

Grammar of Malayalam- George Mathan

Contemporary usage of orthographic styles

The early attempts to describe the script of Malayalam with all its complexity is seen in these books in the initial days of printing era. Much later, in 1971 reformed script orthography was introduced to the language and culture aiming at overcoming the technological limitation of Malayalam typewriters. But the language users never abandoned the then existing style variants. Now we see around us a mix of all these styles.

Note: This is a translation of an earlier blog post written in Malayalam

മലയാളത്തിലെ ‘ഉ’കാര ചിഹ്നങ്ങൾ

പരിഷ്കരിച്ച മലയാള ലിപിയാണല്ലോ ഇന്നു പാഠപുസ്തകത്തിലുള്ളതും വിദ്യാലയങ്ങളിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നതും. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഔപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിൽ മലയാളത്തിന്റെ തനതുലിപിയുടെ ശൈലീഭേദങ്ങൾ പരിചയിക്കുവനുള്ള അവസരം നമുക്കു കിട്ടാറില്ല. പക്ഷേ ചുമരെഴുത്തുകളിലും, ബസ്സിലെ ബോർഡുകളിലും, തനതുമലയാളം എഴുതിശീലിച്ച മുതിർന്നവരുടെ കയ്യെഴുത്തിലുമൊക്കെയായി ഈ ലിപിരൂപങ്ങൾ നമ്മുടെ മുന്നിലുണ്ടു താനും. ലിപിപരിഷ്കരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി വേർപെട്ട കൂട്ടക്ഷരങ്ങൾ മിക്കതും തെറ്റുകളൊന്നുമില്ലാതെ നമ്മുടെ കയ്യെഴുത്തുകളിൽ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ കൂടിച്ചേരാറുണ്ട്. പക്ഷേ വേർപെട്ട ചിഹ്നങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് ു, ൂ ചിഹ്നങ്ങൾ വ്യഞ്ജനത്തോടു ചേർത്തെഴുതുമ്പോൾ ശൈലികൾ  കൂടിക്കുഴഞ്ഞ് പോവുകയും ചെയ്യുന്നു. ചുവടെയുള്ള ചിത്രം നോക്കുക.

ഉ-ചിഹ്നങ്ങളുടെ ഉപയോഗം ചുമരെഴുത്തിൽ.

പച്ചയടയാളത്തിനുള്ളിൽ പരിഷ്കരിച്ച ലിപി, നീലയിൽ തനതു ലിപി എന്നിവ കാണാം. ചുവന്ന അടയാളമിട്ടു സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്  മലയാളത്തിൽ പതിവില്ലാത്ത ശൈലിയാണ്. മലയാളത്തിലെ ഉകാര ചിഹ്നങ്ങൾ തന്നെ എട്ടുവിധമുണ്ട്. ഒട്ടും എഴുത്തുപരിശീലനം ഇല്ലെങ്കിൽ ഇത്തരം പിശകുകൾ കടന്നുകൂടുകതന്നെ ചെയ്യും.

ഈ ചിഹ്നങ്ങളും അവ വ്യഞ്ജനങ്ങളിൽ എങ്ങനെ ചേരുന്നുവെന്നും ചെറുതായി ഈ ലേഖനം പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു. ഒപ്പം പഴയകാലങ്ങളിൽ ഇതെങ്ങനെയാണ് പരിചയപ്പെടുത്തിയിരുന്നതു് എന്നതു് ചില പ്രാചീന മലയാള പുസ്തകങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി വിശദീകരിക്കുന്നു.

തനതുലിപിയിലെ പലശൈലിയിലുള്ള ഉ-ചിഹ്നങ്ങൾ  ആവർത്തിച്ചു ചേർത്തുപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു.

സ്വരചിഹ്നങ്ങൾ മലയാളത്തിൽ

മുപ്പത്തിയേഴ് വ്യഞ്ജനാക്ഷരങ്ങളാണ് മലയാളത്തിനുള്ളത്, പതിനഞ്ചു സ്വരങ്ങളും (അത്ര പ്രചാരത്തിലില്ലാത്ത ൠ, ഌ, ൡ എന്നിവ ചേർത്താൽ 18). സ്വരാക്ഷരങ്ങൾ സ്വതന്ത്രമായി നിൽക്കുന്നത് പൊതുവിൽ വാക്കുകളുടെ തുടക്കത്തിൽ മാത്രമാണ്. അല്ലാത്തപ്പോഴെല്ലാം വ്യഞ്ജനശബ്ദങ്ങളെ പരിഷ്കരിച്ചുകൊണ്ട് അവയോട് ചേർന്നു നിൽക്കും. ഇങ്ങനെ ചേർന്നുനിൽക്കുന്നത് സ്വരാക്ഷരങ്ങളല്ല, മറിച്ച് അവയെക്കുറിക്കുന്ന സ്വരചിഹ്നങ്ങളാണ്. സ്വരചിഹ്നങ്ങൾ വ്യഞ്ജനത്തോടു ചേരുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന ലിപിരൂപങ്ങളുടെ വൈവിദ്ധ്യം മലയാളത്തിന്റെ ഒരു സവിശേഷതയാണ്. സ്വരചിഹ്നങ്ങൾ വ്യഞ്ജനങ്ങളുടെ ഇടതും വലതും ഒക്കെയായി വിന്യസിക്കപ്പെടും. പട്ടിക കാണുക.

മലയാളത്തിലെ സ്വരാക്ഷരങ്ങൾ, സ്വരചിഹ്നങ്ങൾ.

പട്ടികയിൽ കാണുന്നതുപോലെ  ു, ൂ, ൃ ചിഹ്നങ്ങൾ വ്യഞ്ജനത്തോടൊട്ടിനിന്ന് അവയുടെ രൂപത്തെത്തന്നെ മറ്റുന്നു. മലയാളലിപികൾ 1971ൽ പരിഷ്കരിക്കപ്പെട്ടതിനു ശേഷമാണ് വ്യഞ്ജനത്തിന്റെ വലതുഭാഗത്തു വേർപെട്ടുനിൽക്കുന്ന വിധത്തിൽ ഈ ചിഹ്നങ്ങൾ പ്രചാരത്തിലായത്. പരിഷ്കരിച്ച ലിപിയിൽ ഈ ചിഹ്നങ്ങൾക്കു വേറിട്ട വിധത്തിലുള്ള രൂപങ്ങൾ മാത്രമേയുള്ളൂ. 5, 6, 7 വരികളിലായി ഇതും പട്ടികയിൽ കാണാം.

ു, ൂ ചിഹ്നങ്ങൾ എങ്ങനെയൊക്കെ വ്യഞ്ജനത്തോടു ചേരാം?

സ്വരങ്ങളിലെ ചിഹ്നരൂപങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വ്യത്യസ്തമായ ശൈലികളിൽ വ്യഞ്ജനത്തോടു ചേരുന്നത് ‘ു’, ‘ൂ’ ചിഹ്നങ്ങളാണ്. ചേരുമ്പോൾ വ്യഞ്ജനത്തിന്റെ രൂപത്തെത്തന്നെ അവ മാറ്റുകയും ചെയ്യും. ഓരോ വ്യഞ്ജനത്തിലും ഈ ചിഹ്നം വരുത്തുന്ന മാറ്റം വ്യത്യസ്തമാണ്. ഒരുപക്ഷേ ലിപി പരിണമിച്ചു വന്നപ്പോൾ  ഉണ്ടായ മാറ്റമാകാം ഇതിനു കാരണം. ഉ, ഊ ചിഹ്നങ്ങൾ വ്യഞ്ജനത്തോടു ചേരുമ്പോഴുള്ള ശൈലീവ്യതിയാനങ്ങൾ തനതുലിപിയിൽ ആകെ എട്ടു വിധത്തിലാകാം.  അവ ക്രോഡീകരിക്കികയാണ് ഇവിടെ.

 

മലയാളത്തിലെ ഉ-ചിഹ്നങ്ങൾ
  • ഉകാരം വ്യഞ്ജനത്തോടു ചേരുമ്പോൾ നാലുവിധത്തിലുള്ള മാറ്റങ്ങൾ വ്യഞ്ജനാക്ഷരങ്ങൾക്കു വന്നുചേരുന്നു.
  • ക, ര ഇവയോടു ഉകാരം ചേരുമ്പോഴുള്ള രൂപവ്യതിയാനം കുനിപ്പ് എന്ന പേരിൽ ചിത്രത്തിൽ സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ രണ്ട് അക്ഷരങ്ങൾക്കും പിന്നെ കാരത്തിലവസാനിക്കുന്ന  എല്ലാ കൂട്ടക്ഷരങ്ങൾക്കും ഇതു ബാധകമാണ്. ങ്ക, ക്ക, സ്ക, സ്ക്ക ഇവയെല്ലാം അതിൽപ്പെടുന്നു. കാരത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന കൂട്ടക്ഷരങ്ങൾക്കായി പ്രത്യേകചിഹ്നമുള്ളതുകൊണ്ട് അവിടെ ഒരിക്കലും കുനിപ്പുപയോഗിക്കേണ്ടി വരികയില്ല.
  • ഗ, ഛ, ജ, ത, ഭ, ശ, ഹ -ഇവയോട് ഉകാരം ചേരുമ്പോഴുള്ള  ശൈലി  ഇടത്തേയ്ക്കുനീണ്ടു വലത്തോട്ടു തിരിച്ചുവരുന്ന ഒരു വാല് രൂപമാണ്. ഈ അക്ഷരങ്ങളിലവസാനിക്കുന്ന കൂട്ടക്ഷരങ്ങൾക്കും ഈ രീതി തന്നെയാണ് പിന്തുടരുക.
  • ണ, ന എന്നിവയോട് ഉകാരം ചേരുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന രൂപവ്യതിയാനം ഉള്ളിലേയ്ക്കുള്ള ഒരു ചുരുട്ടാണ്. ഈ അക്ഷരങ്ങളിലവസാനിക്കുന്ന കൂട്ടക്ഷരങ്ങൾക്കും ഇതു ബാധകമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന് ണ്ണ, ന്ന, ക്ന ഇവയൊക്കെ.
  • മറ്റു് 24 വ്യഞ്ജനാക്ഷരങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്നത് ചുഴിപ്പ്/കുണുക്ക് എന്ന രൂപമാണ് . ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ശൈലി ഇതായതു കൊണ്ടു തന്നെ എല്ലാവ്യഞ്ജനങ്ങൾക്കും ഈ ശൈലി പകർത്തിയുപയോഗിക്കുക എന്ന പിഴവ് വളരെ വ്യാപകമായി കാണാറുണ്ട്. ഇതുതന്നെയാണ് ആദ്യത്തെ ചുമരെഴുത്തിൽ ചുവന്ന അടയാളത്തിൽ കാണിച്ചിരിക്കുന്നതും.
മലയാളത്തിലെ ഊ-ചിഹ്നങ്ങൾ

ഊകാരം വ്യഞ്ജനത്തോടു ചേരുമ്പോളും നാലുവിധത്തിലുള്ള മാറ്റങ്ങൾ വ്യഞ്ജനാക്ഷരങ്ങൾക്കു വന്നുചേരുന്നു.

  • ക, ഭ, ര, ഗ, ഛ, ജ, ത, ഭ, ശ, ഹ  ഇവയുടെ ഊകാര ചിഹ്നങ്ങൾ രണ്ടുവിധത്തിൽ ഉണ്ടാകാം: കുനിപ്പിട്ട വളപ്പുരൂപവും കുനിപ്പിട്ട വാലുരൂപവും.
    • കുനിപ്പിനുശേഷം അക്ഷരത്തെച്ചുറ്റി ഇടത്തേയ്ക്ക് വളഞ്ഞുപോകുന്നതാണ് കുനിപ്പിട്ടവളപ്പ്. കുനിപ്പിനു ശേഷം ഇടത്തേയ്ക്കുപോയി വലത്തേയ്ക്കു തിരിച്ചുവരുന്നതാണ് കുനിപ്പിട്ടവാല്.
    • ക, ര, ഭ എന്നിവയ്ക്ക് കുനിപ്പിട്ടവളപ്പാണ് ഇന്നുകൂടുതൽ പ്രചാരത്തിലുള്ളത്
    • ഗ, ഛ, ജ, ത, ഭ, ശ, ഹ ഈ അക്ഷരങ്ങൾക്ക് കുനിപ്പിട്ട വാല് രൂപവും. ചിത്രത്തിൽ ആദ്യം സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് ഇതാണ്.
  • ചുരുട്ട് പുറത്തേയ്ക്ക് നീട്ടുന്ന ചുരുട്ടുവാല് എന്നു പേരിടാവുന്ന രൂപമാണ് ന, ണ എന്നീ അക്ഷരങ്ങളുടെ ഊകാരരൂപങ്ങൾ.
  • മറ്റു വ്യഞ്ജനങ്ങൾ 24 എണ്ണവും ഇരട്ടച്ചുഴിപ്പായി വ്യഞ്ജനങ്ങളോട് ചേരുന്നു. ഇതും എല്ലാ വ്യഞ്ജനത്തിനുമുള്ള പൊതുരൂപമായിക്കരുതി പിഴവുവരുത്തുന്നതും സാധാരണമാണ്.

കുറിപ്പ്: ചിഹ്നത്തിന്റെ രൂപങ്ങൾക്ക് പൊതുവായ പേരുകൾ കണ്ടെത്താൻ സാധിക്കാത്തതിനാൽ ലേഖിക തന്നെ ഇട്ട പേരുകളാണ്   കുനിപ്പ്, ചുഴിപ്പ്, ചുരുട്ട്, വാല് എന്നിവ. പകരം വേറെ പേരുകളുണ്ടാവാം.

‘ഉ’കാരചിഹ്നങ്ങൾ പ്രാചീനലിപിപാഠങ്ങളിൽ

ആധുനിക പാഠപുസ്തകങ്ങളിൽ നിന്ന് ഈ ലിപിരൂപങ്ങൾ പരിചയപ്പെടുവാൻ സാധിക്കില്ല. പക്ഷേ പ്രാചീന ലിപിപാഠപുസ്തകങ്ങൾ പലതിലും വളരെ വിശദമായി ഇവയെ വിവരിക്കുന്നുണ്ടു താനും. കയ്യെഴുത്തുപ്രതികളിൽ നോക്കിയാലാണ് ലിപിശൈലികളുടെ യഥാർത്ഥ ചിത്രം വ്യക്തമാകൂ. അച്ചടി പലതിനേയും മാനകീകരിക്കുമ്പോൾ വൈവിധ്യം നഷ്ടമായിട്ടുമുണ്ടാകും.

മലയാളലിപികൾ ആണിയച്ചുകളായി(movable types, ജംഗമാച്ചുകൾ) ആദ്യം അച്ചടിക്കപ്പെടുന്നത് റോമിൽ 1772 ലാണ്. ഫാദർ ക്ലെമന്റ് പിയാനിസ് തയ്യാറാക്കിയ ‘ആൽഫബെത്തും ഗ്രന്ഥോനിക്കോ മലബാറിക്കും‘ എന്ന ഈ ലത്തീൻ പുസ്തകം പാശ്ചാത്യമിഷനറിമാർക്ക് മലയാളലിപികൾ പഠിക്കാനുതകുന്ന വിധത്തിൽ തയ്യാറാക്കിയതായിരുന്നു. ഇതേ അച്ചുകളുപയോഗിച്ചാണ് ആദ്യ സമ്പൂർണ്ണമലയാളപുസ്തകമായ സംക്ഷേപവേദാർത്ഥം പിന്നീട് അച്ചടിക്കുന്നത്.

ആൽഫബെത്തും ഗ്രന്ഥാണിക്കോ മലബാറിക്കം ഉ-ചിഹ്നങ്ങളെപ്പറ്റി പ്രതിപാദിക്കുന്ന ഭാഗം

‘മലയാളത്തിലെ ‘ഉ’, ‘ഊ’ ചിഹ്നങ്ങളുടെ വൈവിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് ‘ആൽഫബെത്തും ഗ്രന്ഥോനിക്കോ മലബാറിക്കും’ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ മലയാളപരിഭാഷ, വിശദീകരണങ്ങളോടു കൂടി ഫാദർ ഇമ്മനുവേൽ ആട്ടേൽ രചിച്ചത് നമുക്കിന്ന് ലഭ്യമാണ്. മേൽപ്പറഞ്ഞ രൂപങ്ങളിൽ പലതും അതിൽ നമുക്കു കാണാം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശദീകരണത്തിൽ മലയാളത്തിലെ ഊകാരങ്ങൾക്ക്  നാമിന്നു മനസ്സിലാക്കുന്ന കുനിപ്പിട്ടവാല് എന്ന രൂപമില്ല. ക, ഗ, ഛ, ജ, ത, ശ, ഹ, ര, ഭ ഇവയെല്ലാം കുനിപ്പിട്ട വളപ്പ് രൂപത്തിലാണ്. രകാരത്തിനു മേൽ ‘ൂ’ ചിഹ്നം ചേരുമ്പോൾ വാലുരൂപത്തിലാണെങ്കിൽ കുറച്ചുകൂടി വ്യക്തത വന്നേനെ എന്നൊരു അഭിപ്രായവും അദ്ദേഹം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ചുരുട്ടുവാല്, ചുഴിപ്പ് രൂപങ്ങളെല്ലാം അതേപോലെ തന്നെ അന്നും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ആ പുസ്തകത്തിലെ ര,ത ഇവയുടെ രൂപങ്ങൾ ഇന്നത്തേതിൽ നിന്നും നല്ല വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നെന്നു കൂടി ശ്രദ്ധിക്കണം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ രൂ, തൂ ഇവ രണ്ടും വളപ്പിട്ടെഴുതിയാലും തമ്മിൽ മാറിപ്പോകുകയില്ല.

ആൽഫബെത്തും ഗ്രന്ഥാണിക്കോ മലബാറിക്കം എന്ന ലത്തീൻ പുസ്തകത്തിന്റെ മലയാളപരിഭാഷയിൽ നിന്നും
ആൽഫബെത്തും ഗ്രന്ഥാണിക്കോ മലബാറിക്കം എന്ന ലത്തീൻ പുസ്തകത്തിന്റെ മലയാളപരിഭാഷയിൽ നിന്നും

1800കൾക്കും മുമ്പ് മലയാളം പഠിച്ച് ഒരു വിദേശിയെഴുതിയ പാഠപുസ്തകത്തിലെ വിശദീകരണമാണിത്, അച്ചടിക്കപ്പെട്ട ആദ്യ മലയാള അക്ഷരമാലാപാഠപുസ്തകത്തിലേതും.

പിന്നീട് മലയാളലിപി പാഠപുസ്തകത്തിനു സമാനമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നത് 1863ൽ റെവ. ജോർജ്ജ് മാത്തനാണ്. ചുഴിപ്പു ചേർന്ന ‘ഉ’കാരചിഹ്നങ്ങൾ പൊതുരൂപമായും മറ്റുള്ളവയെ ഒരു അപവാദം എന്ന നിലയിലുമാണ് അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിക്കുന്നത്(ചിത്രം കാണുക). ഊ ചിഹ്നത്തിന്, ക, ഗ, ഛ, ജ, ത, ശ, ഹ, ര, ഭ  ഇവയോടൊപ്പം  കുനിപ്പിട്ട വാല്, കുനിപ്പിട്ട വളപ്പ് എന്നീ രൂപങ്ങളിൽ ഏതുമാകാം എന്നാണ് മാത്തന്റെ “മലയാഴ്മയുടെ വ്യാകരണം” എന്ന പുസ്തകം പറയുന്നത്.

റവറന്റ് ജോർജ്ജ് മാത്തന്റെ മലയാള വ്യാകരണ പുസ്തകത്തിൽ നിന്ന്

 

 

റവറന്റ് ജോർജ്ജ് മാത്തന്റെ മലയാള വ്യാകരണപുസ്തകത്തിൽ നിന്നും

രണ്ടു നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ്, അച്ചടി സാങ്കേതികവിദ്യയിലൂടെ ഭാഷയുടെ ആദ്യകാല വളർച്ചയ്ക്കു വഴിതുറന്നവർ മലയാളത്തിന്റെ  ലിപിരൂപങ്ങളെക്കുറിച്ചു വിവരിച്ചതാണ് നമ്മൾ കണ്ടത്. എഴുത്തുരൂപത്തിലെ വൈവിദ്ധ്യത്തെ മുഴുവനും അച്ചുകളിലേയ്ക്ക് അവർ കൊണ്ടുവരാൻ ശ്രമിയ്കുകയും ചെയ്തു.

1971ലെ ലിപിപരിഷ്കരണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം സാങ്കേതികപരിമിതികളെ അതിജീവിയ്ക്കുവാനായി ലിപിയുടെ ലളിതവൽക്കരണമായിരുന്നു. പക്ഷേ അതിന്റെ ഫലമായി നിലനിൽക്കുന്ന രൂപങ്ങളെക്കൂടാതെ വേർപെട്ടുനിൽക്കുന്ന ഒരു പുതിയ ശൈലികൂടി കടന്നുവരികയാണുണ്ടായത്. അതുവരെ നിലനിന്ന രൂപങ്ങളെ പൊടുന്നനെ ഇല്ലതാക്കാൻ ആവില്ലല്ലോ. പരിചയക്കുറവും പരിശീലനക്കുറവും കൊണ്ട് ഏത്ചിഹ്നരൂപം ഏത് വ്യഞ്ജനത്തിനൊപ്പം ചേരുമെന്ന ആശയക്കുഴപ്പം ഭാഷ ഉപയോഗിക്കുന്നവരിൽ വ്യാപകമാവുകയും ചെയ്തു.

മലയാളം അകാരാദിക്രമം

ഓരോ ഭാഷയിലും അതിലെ ലിപികളെ ഒരു പ്രത്യേക ക്രമത്തിൽ എഴുതുന്ന ഒരു കീഴ്‌വഴക്കം ഉണ്ടു്. ഇംഗ്ലീഷിൽ A,B,C,D എന്ന ക്രമമാണെങ്കിൽ മലയാളത്തിലത് അ, ആ, ഇ, ഈ എന്നിങ്ങനെ തുടങ്ങുന്ന ക്രമമാണുള്ളതു്. ഇങ്ങനെ ഒരു കീഴ്‌വഴക്കം കൊണ്ടു് പല പ്രയോജനങ്ങളുമുണ്ടു്. നമുക്കെല്ലാം പരിചയമുള്ള നിഘണ്ടുവിൽ നോക്കലും,  കുറേ പേരുടെ പട്ടികയിൽ നിന്നെളുപ്പത്തിൽ ഒന്ന് കണ്ടുപിടിക്കലും ഒക്കെ ഉദാഹരണം. കീഴ്‌വഴക്കം എന്നതിൽ കവിഞ്ഞ് എന്തെങ്കിലും കൃത്യമായ ശാസ്ത്രീയതയൊന്നും ഈ ക്രമീകരണത്തിൽ കാണണമെന്നില്ല.

അയിൽ തുടങ്ങുന്ന ഈ ക്രമത്തിനു് മലയാളത്തിൽ അകാരാദിക്രമമെന്നും പറയുന്നു. അക്ഷരമാല പൊതുവിൽ അകാരാദിക്രമത്തിലാണു് എഴുതുന്നതും പഠിക്കുന്നതും. സാമാന്യേന ഈ ക്രമം മലയാളികളെല്ലാം അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നതാണ്. അക്ഷരങ്ങളൊറ്റയ്ക്കുള്ള ക്രമം അല്ലാതെ കുറേ വാക്കുകൾ തന്നാൽ അതെങ്ങനെ ക്രമീകരിക്കും എന്ന പ്രശ്നം കുറേകൂടി സങ്കീർണ്ണമാണ്. അവിടെ അക്ഷരങ്ങളുടെ കൂടെ സ്വരചിഹ്നങ്ങൾ ചേരും, കൂട്ടക്ഷരങ്ങൾ വരും, ചില്ലുകൾ വരും. ഭാഷയുടെ തന്നെ ചില പ്രത്യേകതകളായ റ്റ, ന്റ എന്നിവ വരും, എഴുത്തിലെ വൈവിധ്യങ്ങളായ നൻമ, നന്മ പോലുള്ള വാക്കുകൾ വരും. അവിടെയാണ് അക്ഷരമാലാക്രമം എന്ന ലാളിത്യത്തിൽ നിന്നും സങ്കീർണ്ണവും പലപ്പോഴും കൃത്യതയില്ലാത്തതുമായ ക്രമീകരണ നിയമങ്ങളിലേക്ക് നാം എത്തുന്നതു്.

അച്ചടി, എഴുത്തു് തുടങ്ങിയ മാർഗങ്ങളിൽ നിന്നും ഡിജിറ്റൽ ഡാറ്റ എന്ന രൂപത്തിലേക്ക്  ഭാഷ എത്തുമ്പോൾ ഈ ക്രമത്തിനു് ഒരുപാടു പ്രാധാന്യം കൈവരുന്നുണ്ടു്. വിവരങ്ങളുടെ കൂട്ടങ്ങളെ പ്രോഗ്രാമുകൾക്കു് അടുക്കിവെയ്ക്കേണ്ടിവരുന്നതു് ഡിജിറ്റൽ ലോകത്തിലെ ഒരു സാധാരണ കാര്യമാണ്. മലയാളം വാക്കുകളെ സംബന്ധിച്ച അകാരാദിക്രമീകരണ നിയമങ്ങൾ അപ്പോൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതു് പ്രോഗ്രാമുകളാണു്. ഈ ലേഖനത്തിൽ നമ്മൾ ഇതേപറ്റിയാണ് ചർച്ച ചെയ്യുന്നതു്. അകാരാദിക്രമീകരണത്തെ സംബന്ധിച്ച മാനകങ്ങളെന്താണ്, ക്രമീകരണ രീതികളുടെ യുക്തി എന്താണ്, മാനകങ്ങളും നിഘണ്ടുക്കളും ഒക്കെ എങ്ങനെയൊക്കെ വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നെല്ലാം ഉദാഹരണങ്ങളുടെ സഹായത്തോടെ നമുക്ക് വിശദമായി പരിശോധിക്കാം

നിഘണ്ടുക്കളിലെ അകാരാദിക്രമം

മലയാളത്തിലെ നിഘണ്ടുക്കൾ പരിശോധിച്ചാൽ അവയുടെ ആമുഖത്തിൽ തന്നെ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ക്രമത്തിനെപ്പറ്റി ചെറിയ വിവരണം കാണാനാകും. സ്വരാക്ഷരങ്ങൾ, അഞ്ച് വ്യഞ്ജനങ്ങൾ എന്നീ ക്രമം എല്ലാവരും പാലിക്കുന്നുണ്ടു്. എങ്കിലും ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ നിഘണ്ടുവിൽ യ, ര, റ എന്ന ക്രമമാണുള്ളതു്. അതേസമയം ശബ്ദതാരാവലി റ ഏറ്റവും അവസാനം കൊടുക്കുന്നു. ചില്ലുകൾ, കൂട്ടക്ഷരങ്ങൾ എന്നിവയുടെ കാര്യത്തിലും വലിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ടു്. അതുകൊണ്ടു് ഏതെങ്കിലും ഒരു നിഘണ്ടു ശരിയാണെന്നോ മറ്റൊന്ന് തെറ്റാണെന്നു പറയാനോ കഴിയില്ല. ഓരോ നിഘണ്ടുവും സ്വീകരിച്ച ക്രമങ്ങളും അതിനു പിന്നിലെ യുക്തിയോ വിശദീകരണമോ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുക എന്നതിനുമാത്രമേ പ്രസക്തിയുള്ളൂ.

ഈ പ്രശ്നം നിഘണ്ടു പ്രസാധകർ തന്നെ നന്നായി തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ശബ്ദതാരാവലിയുടെ നാലാംപതിപ്പിന് പ്രസാധകൻ ശ്രീ പി ദാമോദരൻനായർ എഴുതിയ ആമുഖത്തിലെ താഴെക്കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ഭാഗം നോക്കൂ.

നിഘണ്ടുക്കൾക്കു പുറമേ കേരള സർക്കാറിന്റെ സർവ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലും ഒരു പ്രത്യേക അകാരാദിക്രമം പിന്തുടരുന്നുണ്ടു്.

ഇവയെല്ലാം ഓരോ ലിപിഗണങ്ങളുടെ അകാരാദിക്രമം വിശദീകരിക്കുമ്പോൾ ഓരോന്നായി പരിചയപ്പെടാം.

സ്റ്റാൻഡേഡുകൾ, ലൈബ്രറികൾ

അകാരാദിക്രമത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വം രണ്ടു വാക്കുകൾ അല്ലെങ്കിൽ ഒന്നോ അധിലധികമോ അക്ഷരങ്ങളുടെ ഒരു ശ്രേണി കിട്ടിയാൽ ഏത് ആദ്യം ക്രമീകരിക്കണം എന്ന String comparison അൽഗോരിതമാണ്. ഈ അൽഗോരിതം എല്ലാ വാക്കുകൾക്കും അപ്ലൈ ചെയുമ്പോൾ ആ വാക്കുകളെല്ലാം ക്രമത്തിലാവും. ഈ അൽഗോരിതത്തെ സംബന്ധിക്കുന്ന പ്രധാന മാനകം ISO 14651 ആണ്.

ISO/IEC 14651:2011, Information technology — International string ordering and comparison — Method for comparing character strings and description of the common template tailorable ordering, is an ISO Standard specifying an algorithm that can be used when comparing two strings.

ഈ മാനകമനുസരിച്ചു് ഒന്നിലധികം കൊളേഷൻ സ്പെസിഫിക്കേഷനുകളും ഡാറ്റ സെറ്റുകളും ഉണ്ടു്. അതിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനം യുണിക്കോഡ് കൊളേഷൻ അൽഗോരിതം (UCA) ആണ്. യുണിക്കോഡ് എന്ന വലിയ സ്റ്റാൻഡേഡിനകത്ത് ടെക്നിക്കൽ റിപ്പോർട്ട് 10 ആയി വരുന്ന ഈ സ്പെസിഫിക്കേഷൻ , അതിന്റെ കൂടെത്തന്നെ യുണിക്കോഡ് എൻകോഡ് ചെയ്തിട്ടുള്ള എല്ലാ കാരക്ടറുകളുടെയും കൊളേഷൻ ക്രമം പ്രതിപാദിക്കുന്ന Default Unicode Collation Element Table (DUCET)ഇതാണ് ഇന്നത്തെ കാലത്തെ ഏതു ഭാഷയിലെയും അക്ഷരങ്ങളുടെ ക്രമം നിർവചിക്കുന്ന അടിസ്ഥാന പ്രമാണം.

ഈ സ്പെസിഫിക്കേഷൻ പക്ഷേ അതിന്റെ തന്നെ നിർവചനമനുസരിച്ചു് പ്രായോഗികമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിനു് അപൂർണ്ണമാണ്. ഭാഷാ നിയമങ്ങൾ ഇതിന്റെ മുകളിൽ ചേർത്ത് ടെയിലർ ചെയ്യണമെന്ന് അതുതന്നെ അനുശാസിക്കുന്നു.

Tailoring consists of any well-defined change in the Collation Element Table and/or any well-defined change in the behavior of the algorithm. Typically, a tailoring is expressed by means of a formal syntax which allows detailed manipulation of values in a Collation Element Table, with or without an additional collection of parametric settings which modify specific aspects of the behavior of the algorithm. A tailoring can be used to provide linguistically-accurate collation, if desired.

ഇങ്ങനെ ഭാഷയ്ക്കനുരൂപമാക്കിയ ക്രമീകരണ നിയമങ്ങൾ Unicode Common Locale Data Repository [CLDR] എന്ന റിപ്പോസിറ്ററിയിലാണുള്ളതു്. യുണിക്കോഡ് അധിഷ്ഠിതമായ അൽഗോരിതങ്ങൾക്കും മറ്റുമുള്ള ഡാറ്റ സന്നദ്ധപ്രവർത്തകരാണ് ഇവിടെ സംഭരിക്കുന്നതു്. ആർക്കും ഇതിലേക്ക് ഡാറ്റകൾ ചേർക്കുകയും തിരുത്തുകയും ചെയ്യാം. CLDR ൽ യുണിക്കോഡ് കൊളേഷൻ അൽഗോരിതത്തിന്റെ മുകളിലുള്ള, ലിംഗ്വിസ്റ്റിക് കറക്ഷനുകൾ ചെയ്യാനുള്ള തരത്തിൽ CLDR Collation അൽഗോരിതവും ഉണ്ടു്.

പക്ഷേ ഇതൊക്കെയും അൽഗോരിതവും ഡാറ്റയും മാത്രമാണല്ലോ. അതിന്റെ പുറത്തു് ആരെങ്കിലും ശരിക്കും വാക്കുകൾ ക്രമീകരിക്കാനുള്ള പ്രോഗ്രാം എഴുതണമല്ലോ. അങ്ങനെ എഴുതിയ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ ലൈബ്രറികളിലൊന്നാണ് ICU Project – International Components for Unicode. ഈ ലൈബ്രറി ഉപയോഗിച്ച് ഒരു അപ്പ്ലിക്കേഷന് ഏതു ഭാഷയ്ക്കുമുള്ള ക്രമീകരണം സാധ്യമാക്കാം.

GNU C library localedata

നേരത്തെ പറഞ്ഞ ISO 14561 അനുസരിച്ചുള്ള വേറെയും അൽഗോരിതവും അതനുസരിച്ച് ഉള്ള അപ്ലിക്കേഷൻ ലൈബ്രറികളുമുണ്ടു്. അതിൽ പ്രധാനം GNU സി ലൈബ്രറിയാണ്. സ്വതന്ത്ര സോഫ്റ്റ്‌വെയർ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അതിപ്രധാനവും വളരെ പഴക്കമുള്ളതുമായ സ്വതന്ത്ര സി കമ്പൈലറിന്റെ ഭാഗമാണ് ഈ ലൈബ്രറി. അതിൽ string comparison സംവിധാനമുണ്ടാവുമെന്നു പറയാതെത്തന്നെ അറിയാമല്ലോ. ഈ ലൈബ്രറി പക്ഷേ യുണിക്കോഡ് കൊളേഷൻ ഡാറ്റ ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല. പകരം സ്വതന്ത്ര സോഫ്റ്റ്‌വെയർ ഡെവലപ്പർമാർ ചേർത്ത അക്ഷരക്രമീകരണ നിയമങ്ങളാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നതു്. സ്വതന്ത്ര സോഫ്റ്റ്‌വെയർ ലോകത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം അപ്ലിക്കേഷനുകളും ഒരുതരത്തിലല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരുതരത്തിൽ ഈ GNU C library യെ ആധാരമാക്കിയായതുകൊണ്ടു് പ്രായോഗികമായി ഇതിൽ എന്തു് അകാരാദിക്രമമാണോ ഉള്ളതു്, അതാണ് കിട്ടുക. ഉദാഹരണത്തിനു ലിനക്സിലെ sort കമാന്റ് ഒക്കെ തരുന്ന മലയാളത്തിന്റെ സോർട്ടിങ്ങ് ഇതുപ്രകാരമാണ്. അതുപോലെ പൈത്തണിലെ Locale packageന്റെ സോർട്ടിങ്ങ്.

GNU C library യുടെ ഉള്ളിലുള്ള മലയാളത്തിന്റെ അകാരാദിക്രമം എഴുതിയിരിക്കുന്നതു് ഞാനാണ്.

അപ്പോൾ നമുക്ക് മൂന്നിടത്തു് നിയമങ്ങളുണ്ടു്:

  1. Unicode Default Collation Element Table  ൽ ഉള്ള മലയാള അക്ഷരങ്ങളുടെ ക്രമം Unicode Collation Algorithm(UCA) അനുസരിച്ചിട്ടുള്ളതു്
  2. CLDR ലെ ഡാറ്റ ഉപയോഗിച്ച് ICU ഇംപ്ലിമെന്റ് ചെയ്ത മലയാളം കൊളേഷൻ
  3. GNU C library യിലെ മലയാളം കൊളേഷൻ.

ഇനി ഈ ലേഖനത്തിൽ മലയാളത്തിലെ അക്ഷരങ്ങളുടെ അകാരാദിക്രമീകരണം ചർച്ച ചെയ്യുമ്പോൾ ഈ മൂന്ന് നിയമങ്ങൾ എങ്ങനെ വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു വിശദമാക്കുന്നതാണ്.

സ്റ്റാൻഡേഡുകൾ എന്ന ബഹുവചനത്തിന്റെ അനൌചിത്യം ഈ ഭാഗത്തിന്റെ തലക്കെട്ടിനുണ്ടെങ്കിലും അതെങ്ങനെ വന്നു എന്നു മനസ്സിലായിക്കാണുമെന്നു കരുതുന്നു. അല്ലെങ്കിലും സ്റ്റാൻഡേഡ് എപ്പോഴും ബഹുവചനം തന്നെയാണല്ലോ!

പൊതുവായ നിയമങ്ങൾ

അക്ഷരമാലയിലെ പൊതുവായ ക്രമം താഴെക്കൊടുക്കുന്നു:

അ ആ ഇ ഈ ഉ ഊ ഋ എ ഏ ഐ ഒ ഓ ഔ അം അഃ ക ഖ ഗ ഘ ങ ച ഛ ജ ഝ ഞ ട ഠ ഡ ഢ ണ ത ഥ ദ ഥ ന പ ഫ ബ ഭ മ യ ര ല വ ശ ഷ  സ ഹ ള ഴ റ

ഇതിൽ, റ അവസാനം കൊടുത്തിരിക്കുന്നതു് എല്ലാ നിഘണ്ടുക്കളും ഒരു പോലെ പാലിക്കുന്നില്ല. ഉദാഹരണത്തിന്  1871 ലെ ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ നിഘണ്ടുവിൽ ര കഴിഞ്ഞ് റ കൊടുത്തിരിക്കുന്നു. കുറച്ചു കൂടി കൃത്യമായിപ്പറഞ്ഞാൽ യ,  ര, ർ, ൎ , റ, റ്റ, ല എന്ന ക്രമമാണ് ഗുണ്ടർട്ട് ഉപയോഗിക്കുന്നതു്.

ഇതേക്രമം സർവവിജ്ഞാനകോശവും പിന്തുടരുന്നു. അർക്കൻ  കഴിഞ്ഞ് ‘ല, ശ, സ’കളിൽ അനേകം പദങ്ങൾ വന്നശേഷം അറ കൊടുക്കുന്നതിന് ഉപപത്തിയില്ല – എന്ന് വിശദീകരണം കൊടുത്തിരിക്കുന്നു.

മലയാളത്തിന്റെ യുണിക്കോഡ് ബ്ലോക്ക് ര, റ എന്ന രീതിയിലാണ് കോഡ് പോയിന്റുകൾ കൊടുത്തിട്ടുള്ളത്. രയുടെ കോഡ് പോയിന്റ് 0D30, റയുടെത് 0D31, അതുകഴിഞ്ഞ ലയുടെത് 0D32 എന്ന രീതിയിൽ. ലിംഗ്വിസ്റ്റിക് നിയമങ്ങളോ യുണിക്കോഡ് കൊളേഷൻ നിയമങ്ങളോ പാലിക്കാത്ത ഒരു സിസ്റ്റത്തിന്റെ ഫോൾബാക്ക് ക്രമം അക്ഷരങ്ങളുടെ കോഡ് പോയിന്റ് ക്രമം ആയിരിക്കും.

മലയാളം യുണീക്കോഡ് ബ്ലോക്കിലെ അക്ഷരങ്ങളുടെ ക്രമം

ശ്രീകണ്ഠേശ്വരത്തിന്റെ ശബ്ദതാരാവലിയുടെ ആദ്യപതിപ്പുകൾ പക്ഷേ ര, ർ, ൎ എന്ന ക്രമവും, ല, വ, ശ, ഷ, സ, ഹ, ള, ഴ എന്നിവയ്ക്ക് ശേഷം ഏറ്റവും അവസാനം റ-യും കൊടുക്കുന്നു. ശബ്ദതാരാവലിയുടെ രണ്ടാംപതിപ്പാണ് ഞാൻ പരിശോധിച്ചത്. ശബ്ദതാരാവലിയുടെ പരിഷ്കരിച്ച പുതിയ പതിപ്പ് – പതിപ്പ് 39 – ഇതേ ക്രമം തന്നെയാണെങ്കിലും ബിന്ദുരേഫം- ൎ എടുത്തുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ശബ്ദതാരാവലി രണ്ടാംപതിപ്പ് – ഴ യ്ക്ക് ശേഷം റ വരുന്നു.

സോഫ്റ്റ്‌വെയറുകളുടെ കാര്യം വരുമ്പോൾ നേരത്തെപ്പറഞ്ഞ എല്ലാ സിസ്റ്റങ്ങളും ഒരേ ക്രമം പിന്തുടരുന്നു.

ചന്ദ്രക്കല, ചില്ലക്ഷരങ്ങൾ, സംവൃതോകാരം

ചന്ദ്രക്കലയെ അകാരാദി ക്രമത്തിൽ എങ്ങനെ പരിഗണിക്കുന്നു എന്നതനുസരിച്ചു് അകാരാദിക്രമത്തിൽ വിവിധങ്ങളായ സമ്പ്രദായങ്ങൾ ഉണ്ടു്.

അകാരാദിക്രമത്തെ ലിപിസ്വരൂപത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ നിർവചിക്കുന്ന സമ്പ്രദായങ്ങളും, വർണ്ണവ്യവസ്ഥയുടെ(Phonetic nature)  അടിസ്ഥാനത്തിൽ നിർവചിക്കുന്ന സമ്പ്രദായങ്ങളും ഉണ്ടു്.  ലിപിസ്വരൂപത്തിൽ നിർവചിക്കുമ്പോൾ അക്ഷരമാലയിലെ സ്വരങ്ങളും, ക, ച, ട, ത, പ തുടങ്ങിയ വ്യഞ്ജനങ്ങളും ആണ് പ്രാഥമിക കണികകൾ. അതേ സമയം വർണ്ണവ്യവസ്ഥയിൽ വർണങ്ങളാണ് അടിസ്ഥാന കണികകൾ.

വർണം എന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതു് ഒരുദാഹരണം കൊണ്ടു് വ്യക്തമാക്കാൻ ക എന്ന അക്ഷരം എടുക്കുക. ഇതിലെ അടിസ്ഥാന ഉച്ചാരണ ഘടകം ക് എന്ന ശുദ്ധവ്യഞ്ജനം അഥവാ സ്വരം ചേരാത്ത വ്യഞ്ജനം ആണ്. ക എന്നതു് ക് + അ എന്നീ രണ്ട് വർണ്ണങ്ങൾ കൂടിച്ചേന്നതാണെന്നു വരുന്നു.

അതേ സമയം ക എന്നതു് പിരിക്കാനാകാത്ത ഒരു അക്ഷരമാണെന്ന അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് പരിഗണിക്കുന്നതെങ്കിലോ? ക് എന്നത് ക യുടെ കൂടെ ചന്ദ്രക്കല ചേർന്ന രൂപമാണെന്നും വരുന്നു.

വർണം, അക്ഷരം, ലിപി എന്നിവ മാറിപ്പോകാതെ മനസ്സിലാക്കാൻ അവയെന്തെന്നു താഴെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

  • വർണം – സ്വരം ചേരാത്ത ഉച്ചാരണയോഗ്യമല്ലാത്ത ശബ്ദഘടകം. ഉദാഹരണം  ക്, ച്, ട്, ത്, പ്. സ്വനിമം (phoneme) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
  • അക്ഷരം – വർണത്തിൽ സ്വരം ചേർത്ത ഉച്ചാരണയോഗ്യമായത്. ഇതിനായി വ്യഞ്ജനങ്ങളുടെ കൂടെ സ്വരങ്ങൾ ചേർക്കുന്ന. പൊതുസ്വരമായ അ ചേർത്തു് സ്വരചിഹ്നമില്ലാതെ ക എന്നെഴുതി ക് എന്ന വർണത്തെ ഉച്ചാരണസൌകര്യാർത്ഥം എഴുതുന്നു. ഒന്നിലധികം വ്യഞ്ജനങ്ങളും അക്ഷരം ആണ്. സ്വാതന്ത്ര്യം എന്ന വാക്കിൽ മൂന്ന് അക്ഷരങ്ങളുണ്ടെന്നാണ് നമ്മൾ പറയാറെന്നോർക്കുക. Syllable എന്നു ഇംഗ്ലീഷിൽ പറയാം.
  • ലിപി – അക്ഷരങ്ങളെ എഴുതാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ചിഹ്നങ്ങളുടെ വ്യവസ്ഥ

അകാരാദി എന്നും അക്ഷരമാലാക്രമം എന്നും പറയുമ്പോൾ വർണങ്ങൾ (phonemes) ആയി പിരിച്ച് അവയുടെ ക്രമമാണ് നോക്കേണ്ടത് എന്ന പ്രമാണമനുസരിക്കുന്ന സമ്പ്രദായം മിക്ക നിഘണ്ടുക്കളും പിന്തുടരാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടു്.

ഉദാഹരണത്തിന് കടല്(ൽ), കടല എന്ന 2 വാക്കുകൾ, ശബ്ദതാരാവലി, പച്ചമലയാളം നിഘണ്ടു, സർവവിജ്ഞാനകോശം എന്നിവയെല്ലാം കടല്(ൽ), കടല എന്ന ക്രമത്തിൽ തന്നെ കൊടുക്കുന്നു.

പക്ഷേ ഗ്നു സി ലൈബ്രറിയൊഴികെയുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ വർണങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയല്ല ക്രമീകരിക്കുന്നതു്. ചന്ദ്രക്കലയും ചില്ലും എല്ലാ സ്വരചിഹ്നങ്ങളും കഴിഞ്ഞാണു് അവയിൽ വരുന്നതു്.

ചന്ദ്രക്കലയുടെ അതേ സ്വഭാവമല്ലേ ചില്ലിനും – സ്വരം ചേരാത്ത ശുദ്ധവ്യഞ്ജനം? ആ യുക്തി അനുസരിച്ച് ല്(ൽ) , ല എന്ന ക്രമം വരും.  മുകളിൽ glibc സിസ്റ്റം ഈ രിതി പിന്തുടരുന്നതായി കാണാം.

നിഘണ്ടുക്കളും അങ്ങനെത്തന്നെ.

ശബ്ദതാരാവലി – പരിഷ്കരിച്ച പതിപ്പ്. ചില്ലക്ഷരം ർ, ര യുടെ മുമ്പ് വരുന്നു.

ചന്ദ്രക്കലയുടെ ഉപയോഗം ചില്ലിനു സമാനമായ സ്വരമില്ലാത്ത വ്യഞ്ജനം ഉണ്ടാക്കലാണെന്നു പറഞ്ഞാൽ അതു് പൂർണ്ണമായും ശരിയാവില്ല. “അത്”, “കാല്”, “ചോറ്” എന്നീ വാക്കുകളൊക്കെ ഉച്ചരിച്ചുനോക്കൂ.  കാല് എന്നതിലെ ല് ന്റെ ഉച്ചാരണമാണോ കാൽ എന്നതിലെ ൽ ന്റെ ഉച്ചാരണം? അല്ലല്ലോ? ഈ വ്യത്യാസത്തിന്റെ കാരണം മനസ്സിലാക്കാൻ സംവൃതോകാരം എന്താണെന്നറിയണം.

കാല് എന്നു പറയുമ്പോൾ ല് എന്നതിന്റെ ഉച്ചാരണത്തിൽ ല + ഉ + ് എന്നീ വർണങ്ങൾ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ടു്. പക്ഷേ അതു് അതേപോലെ എഴുതുമ്പോൾ ലു് എന്നാണെഴുതേണ്ടതു്. കാലു് എന്ന്. ഈ ലേഖനത്തിൽ ഞാൻ ഈ ഉകാരവും ചന്ദ്രക്കലയും ഇട്ടെഴുതുന്ന ശൈലി വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നതു് ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കുമല്ലോ. ചുരുക്കത്തിൽ ഉ+് എന്നതിനെ സംവൃതോകാരം എന്നു വിളിക്കാം. കാലു് എന്നു് ഇന്നധികമാരും എഴുതാറില്ല. കാല് എന്ന് ലളിതമായെഴുതി ഉ കാരം കൂടി ഉച്ചരിക്കാറാണു പതിവ്. സംവൃതോകാരം കാണിക്കാൻ ഉ കാരം പ്രത്യേകം എഴുതേണ്ടതുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്ന കാര്യങ്ങളും സംവൃതോകാരത്തിന്റെ സ്വഭാവവും മലയാളവ്യാകരണവിദഗ്ദ്ധൻമാർക്കിടയിൽ വ്യാപകമായ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ട വിഷയമാണു്.

എന്തായാലും കാലു് എന്നു ഞാൻ എഴുതിയെന്നിരിക്കട്ടെ, അതിൽ ഉ ചിഹ്നമുണ്ടുതാനും. കാൽ, കാല്, കാല്, കാലു്, കാല എന്നീ വാക്കുകൾ ഏത് ക്രമത്തിൽ വരും?

കാൽ, കാല് എന്നിവ കാല എന്നതിനു മുമേ വരുമെന്നു നമ്മൾ നേരത്തേ കണ്ടു. UCA, ICU(CLDR) എന്നിവ ആ ക്രമം  പിന്തുടരുന്നില്ലെന്നും. കാലു്, കാലു എന്നിവയോ? അവയിലെ വർണങ്ങൾ പിരിച്ചെഴുതിനോക്കാം:

കാലു് = ക് + ആ + ല് + ഉ + ്

കാലു = ക് + ആ + ല് + ഉ

അതുപ്രകാരം ലു എന്നതിന്റെ പൂർണ്ണ ഉച്ചാരണത്തിലേക്കെത്താത്ത പാതിവഴിയാണ് കാലു്. അതുകൊണ്ട് കാലു്, കാല് എന്ന ക്രമം വരണം. ഈ ക്രമം glibc അനുസരിച്ചിരിക്കുന്നതു് താഴെക്കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ചിത്രത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കുക.

 

നിഘണ്ടുകളിൽ അങ്ങനെ ഉകാരചിഹ്നമിട്ട് സംവൃതോകാമെഴുതുന്നതു് ഇക്കാലത്തെ നിഘണ്ടുക്കളിൽ ഇല്ലേയില്ല. ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ നിഘണ്ടുവിൽ ചോറു, കാലു, കോഴിക്കോടു, വേണാടു. തുടങ്ങി പൂർണ്ണ ഉകാരമുമ്പയോഗിച്ചെഴുതുന്ന ശൈലിയാണുള്ളതു്. ശബ്ദതാരാവലിയുടെ ആദ്യകാല പതിപ്പിൽ സംവൃതോകാരം ഉകാരവും ചന്ദ്രക്കലയും ചേർത്തെഴുതുന്നുണ്ടു്. അതിൽ കാട, കാടി, കാടു്, കാടു എന്ന ക്രമം പിന്തുടരുന്നു. അതു് മേൽപ്പറഞ്ഞ വർണങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള യുക്തിയനുസരിച്ചുള്ളതാണു്.

സർവവിജ്ഞാനകോശത്തിൽ സംവൃതോകാരം ഉകാരലിപി ഉപയോഗിച്ച് എഴുതുന്നില്ലെങ്കിലും ഉകാര ചിഹ്നങ്ങളുടെ തൊട്ടുമുമ്പ് ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. “മലയാളത്തിൽ സംവൃതോകാരത്തിന് വ്യാകരണമൂല്യം പ്രകടമാകയാൽ അതിന് അകാരാദിയിൽ അംഗീകാരം നൽകിയിരിക്കുന്നു. പട്ട, പട്ട്, പട്ടു. വന്ന, വന്ന്, വന്നു. ചാർ – ചാറ -ചാറി -ചാറ്-ചാറുക ഈ ക്രമത്തിലാണ് അകാരാദി കണക്കാക്കേണ്ടത്.” എന്നു് കൊടുത്തിരിക്കുന്നു.

ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ നിഘണ്ടുവിൽ ചില്ലക്ഷരങ്ങൾ എല്ലാം എല്ലാ സ്വരചിഹ്നങ്ങളും കഴിഞ്ഞ് അവസാനമാണ് വരുന്നതു്. എളുപ്പം, എൾ എന്ന ക്രമം വരുന്നുണ്ടു്. പക്ഷേ  നേരെതിരിച്ച് കടൽ, കടല എന്ന ക്രമവും കാണുന്നതുകൊണ്ടു് ഇക്കാര്യത്തിൽ വ്യക്തത പോര.

മലയാള ചില്ലക്ഷരങ്ങളുടെ എൻകോഡിങ്ങിനെക്കുറിച്ചുള്ള നീണ്ട ചർച്ചകളിൽ ചന്ദ്രക്കല, സംവൃതോകാരം എന്നിവയുടെ നിർവചനങ്ങളും സ്വഭാവവും വലിയ ചർച്ചയായിരുന്നു. അകാരാദിക്രമത്തെ മുൻനിർത്തി ഇവയുടെ സ്വഭാവം വിശകലനം ചെയ്യുന്ന Chandrakkala, Samvruthokaram, Chillaksharam – from the perspective of Malayalam Collation എന്ന ഒരു പ്രബന്ധം ആർ. ചിത്രജകുമാർ, എൻ. ഗംഗാധരൻ എന്നിവർ ചേർന്നു് രചിച്ചിട്ടൂണ്ടു്. ഈ പ്രബന്ധത്തിൽ ഉകാരചിഹ്നമില്ലാതെ എഴുതുകയും സംവൃതമായി ഉച്ചരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കാല്, അത്  തുടങ്ങിയ ശൈലി PseudoSamvruthokaram എന്ന പേരിട്ട് റെഫർ ചെയ്യുന്നുണ്ടു്. സംവൃതമായി ഉച്ചരിക്കുന്നവ ഉകാരചിഹ്നത്തോടെ തന്നെ എഴുതുക വഴി ചില്ലക്ഷരത്തിന്റെ അറ്റോമിക് എൻകോഡിങ്ങ് അനാവശ്യമാകും എന്ന വാദം മുന്നോട്ടു വെയ്ക്കുന്നുണ്ടു്.  സ്വനിമം/വർണങ്ങളായി അക്ഷരങ്ങളെ വേർപെടുത്തിയെഴുതി കൊളേഷൻ നിർണയിക്കുന്ന ആശയം GNU C Library യിൽ എഴുതാൻ എന്നെ ഈ പ്രബന്ധം വളരെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ടു്. അതു് വായിക്കണമെന്നഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു.

ചില്ലക്ഷരങ്ങളുടെ എൻകോഡിങ്ങിനെപ്പറ്റി സൂചിപ്പിച്ചുവല്ലോ. ZWJ ഉപയോഗിച്ചെഴുതുന്ന ചില്ലുകളും (ന്‍ = ന്+ZWJ) ഉം അറ്റോമിക് ആയി എൻകോഡ് ചെയ്ത ചില്ലുകളും ഉപയോഗത്തിലുണ്ടു്. ഈ രണ്ടു ചില്ലുകളെയും ഒരേ പോലെയാണ് glibc, icu, uca എന്നീ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ സംവിധാനങ്ങളും ഇപ്പോൾ സോർട്ട് ചെയ്യുന്നതു്.

അനുസ്വാരം

അനുസ്വാരം – ം , മയുടെ ചില്ലായിട്ടാണ് അകാരാദിക്രമത്തിൽ പരിഗണിക്കുന്നതു്. ം == മ്  അതിനാൽ ‘കനകം’ കഴിഞ്ഞേ ‘കനം’ വരൂ. ശബ്ദതാരാവലിയിൽ അങ്ങനെയാണ്. ഗുണ്ടർട്ടിൽ നേരെ മറിച്ചാണ് കാണുന്നത്. Glibc, ICU എന്നിവയും കനകം, കനം എന്നു ക്രമീകരിക്കുന്നു.

കൂട്ടക്ഷരങ്ങൾ

കൂട്ടക്ഷരങ്ങളുടെ ക്രമം അതിനെ വർണങ്ങളാക്കി പിരിച്ചു് ഇടത്തുനിന്നു വലത്തോട്ട് ഒരേസ്ഥാനത്തുള്ളവയുടെ ക്രമം കണക്കാക്കിയാണ്.

താഴെക്കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ചിത്രത്തിൽ നിന്നും ഇക്കാര്യം മനസ്സിലാക്കാമെന്നു കരുതുന്നു.

സമാന സ്വരചിഹ്നങ്ങൾ

മലയാളത്തിലെ ഔ ചിഹ്നത്തിനു് ൌ എന്നും ൗ എന്നും ചിഹ്നങ്ങൾ ഉണ്ടു്. പൌർണ്ണമി, പൗർണ്ണമി എന്നിവ ഉദാഹരണങ്ങൾ. ഈ രണ്ടു ചിഹ്നങ്ങളും ഒരേ സ്വനിമത്തെത്തന്നെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ അടുത്തടുത്തുവരണം. നിഘണ്ടുക്കൾ ഇതിലേതെങ്കിലും ഒന്നേ ഉപയോഗിക്കാറുള്ളൂവെന്നതിനാൽ ഈ പ്രശ്നം ഉദിക്കുന്നില്ല. സോഫ്റ്റ്‌വെയർ ലൈബ്രറികളിൽ glibc,  ICU എന്നിവ ഈ ബന്ധം തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ട്.

ഒ, ഓ, ഔ എന്നിവയുടെ സ്വരചിഹനങ്ങള്‍ യഥാക്രമം ൊ , ോ , ൌ എന്നോ െ+ ാ , േ+ ാ , െ+ ൗ എന്നോ വേർപെടുത്തി എഴുതിയാലും തുല്യമായി കണക്കാക്കും(Canonical Equivalence.)

വിസർഗം, ഹ

ഹ, വിസർഗം എന്നിവയ്ക്ക് സമാന ഉച്ചാരണമായതിനാൽ അവ അടുത്തടുത്തുവരണമെന്നൊരു പ്രമാണം കേട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും നല്ലൊരു ഉദാഹരണം അറിയില്ല. ഏതെങ്കിലും നിഘണ്ടുവിലോ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ ലൈബ്രറികളിലോ ഇങ്ങനെ ക്രമീകരിച്ചതായി അറിയില്ല.

റ്റ

ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ നിഘണ്ടുവിലെപ്പോലെത്തന്നെ റയ്ക്ക് ശേഷം റ്റ ശബ്ദതാരാവലി രണ്ടാം പതിപ്പും  പിന്തുടരുന്നു. മാത്രമല്ല, ശബ്ദതാരാവലിയുടെ ഇന്നത്തെ മുപ്പത്തൊമ്പതാം പതിപ്പും, സുമംഗലയുടെ പച്ചമലയാളം നിഘണ്ടുവും  ഇതേ ക്രമം പിന്തുടരുന്നു.

 

റ്റ – റയ്ക്ക് ശേഷം വരുന്നു – ശബ്ദതാരാവലി രണ്ടാം പതിപ്പ്.

റ്റ = റ + ് + റ എന്ന യുണിക്കോഡ് രീതിവെച്ച്, റയുടെ തൊട്ടുശേഷം തന്നെ റ്റ വരും. ഇത് എല്ലാ ലൈബ്രറികളും ഒരു പോലെ പിന്തുടരുന്നു. എങ്കിലും നേരത്തെപ്പറഞ്ഞ ചന്ദ്രക്കലയുടെ വ്യത്യാസമുണ്ടെന്നു ഓർക്കണം.

റ്റ  യഥാർത്ഥത്തിൽ ഺ ഖരമായും ഩ അനുനാസികമായും വരുന്ന ഒരു വ്യഞ്ജനവർഗത്തിലെ ഺ യുടെ ഇരട്ടിപ്പാണെന്നു കേരളപാണിനീയം പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഺ യും റ്റ യും തമ്മിൽ ഒരു ബന്ധവും ഒരു കൊളേഷൻ സിസ്റ്റവും കൊടുക്കുന്നില്ല.

മലയാള അക്കങ്ങൾ

മലയാളം അക്കങ്ങള്‍ അവയുടെ അറബി ലിപികളുടെ കൂടെ തന്നെ വരും. മറ്റുഭാഷകളിലെ അക്കങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും അടുത്തടുത്തുവരും.

പ്രാധാന്യം

ഒരു നീണ്ട പട്ടികയിൽ നിന്നും പെട്ടെന്നൊരു പേരോ മറ്റോ കണ്ടുപിടിക്കുന്നതിനു അകാരാദിക്രമം സഹായിക്കും. അതുപക്ഷേ ഇന്നത്തെ കാലത്തെ സോഫ്റ്റ്‌വെയറുകൾ സെർച്ച് ഫീച്ചർ തരുമെങ്കിലും. തെരഞ്ഞുകണ്ടുപിടിക്കലിലൊതുങ്ങുന്നില്ല, ഒരു പട്ടികയലെ സ്ഥാനവും അകാരാദിക്രമമാണ് തീരുമാനിക്കുന്നതു്. ഉദാഹരണത്തിനു് ഒരു ക്ലാസിലെ ഒരു കുട്ടിയുടെ റോൾ നമ്പർ ക്ലാസിലെ കുട്ടികളുടെ പേരുകൾ സോർട്ട് ചെയ്ത ക്രമമായിരിക്കും തീരുമാനിക്കുന്നതു്.

 

നിഘണ്ടുക്കളിലും സോഫ്റ്റ്‌വെയർ സിസ്റ്റങ്ങളിലും അകാരാദിക്രമത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഏകീകൃതസ്വഭാവം ഇല്ല എന്നു മനസ്സിലായല്ലോ. ഏകീകൃതമായ ഒരു ക്രമം ഇല്ലാത്തതിന്റെ കാരണം സാങ്കേതികമല്ല. അങ്ങനെ ഒരു ക്രമത്തിന്റെ നിർവചനം ലഭ്യമല്ല എന്നതുകൊണ്ടാണ്. ആരായിരിക്കും അങ്ങനെ ഔദ്യോഗികമായി ഒരു ക്രമം നിർവചിക്കേണ്ടതു്? യഥാർത്ഥത്തിൽ അകാരാദിക്രമത്തിന്റെ മാനകീകരണത്തെപ്പറ്റി മലയാളം ഉപയോക്താക്കൾ ബോധമുള്ളവരാണോ? എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം അതുണ്ടാക്കുന്നുണ്ടോ? ഇല്ലെങ്കിൽ ഇതു് വെറുമൊരു “പെർഫക്ഷൻ” ഇഷ്യൂ ആണോ?

സാങ്കേതികക്കുറിപ്പുകൾ

  1. glibc collation: ഇതിന്റെ ആദ്യപതിപ്പ് 2009ൽ ആണെഴുതുന്നതു്. പക്ഷേ പിന്നീട് ശ, ഷ, സ എന്നിവയുടെ ക്രമത്തിൽ ഒരു പിശക് ശ്രദ്ധയിൽ പെടുകയും തിരുത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടു്. അറ്റോമിക് ചില്ലുകൾ ചേർത്തിട്ടില്ലായിരുന്നതിനാൽ അതും ഇപ്പോൾ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ഈ മാറ്റങ്ങളെല്ലാം ചേർന്ന glibc യുടെ പതിപ്പ് 2.26 ൽ ആണ് വരുന്നതു്. അതു് ഉബുണ്ടുവിന്റെ അടുത്ത മാസം വരുന്ന പതിപ്പിൽ വരും. ഈ ലേഖനത്തിലെ അകാരാദിക്രമം glibc യുടെ ഈ മാറ്റങ്ങളെല്ലാം ഉള്ള പതിപ്പിലാണ് ടെസ്റ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്നതു്.
  2. CLDR അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ICU കൊളേഷൻ സംവിധാനം ബ്രൌസറുകളിലൊക്കെ ജാവാസ്ക്രിപ്റ്റിൽ നിലവിലുണ്ടു്. അതെങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാമെന്നതിന്റെ ചെറിയൊരു ഡെമോ: https://codepen.io/santhoshtr/pen/NjMXjE
  3. ഈ ലേഖനത്തിൽ മൂന്നു വ്യത്യസ്ത സോഫ്റ്റ്‌വെയർ സംവിധാനങ്ങളിലെ അകാരാദിക്രമം കാണിക്കാൻ വേണ്ടി ചെറിയൊരു അപ്ലിക്കേഷൻ പൈത്തൺ ഉപയോഗിച്ചെഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അതിന്റെ സോഴ്സ് കോഡ്: https://gist.github.com/santhoshtr/681e8bb72c63cb74d67d123f4fb7e7be
  4. ചിലയിടത്തു് രണ്ടക്ഷരങ്ങളും തുല്യമായി പരിഗണിക്കും എന്ന് ലേഖനത്തിൽ പറയുമ്പോൾ, അകാരാദിക്രമത്തിൽ അതിനെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് ഇങ്ങനെയാണ്: അക്ഷരങ്ങൾക്കെല്ലാം ഒരു കൊളേഷൻ വെയിറ്റ് ഉണ്ടു്. അത് ഒരു സംഖ്യ ആണെന്നു കരുതുക. ഇത് തന്നെ പ്രൈമറി കൊളേഷൻ വെയിറ്റ്, സെക്കന്ററി കൊളേഷൻ വെയിറ്റ് എന്നിങ്ങനെ കൂടുതൽ ലെവലുകളാക്കി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. രണ്ട് അക്ഷരങ്ങൾ തുല്യമെന്നൊക്കെ പറയുമ്പോൾ പ്രൈമറി കൊളേഷൻ വെയിറ്റ് തുല്യമാണെന്നും സെക്കന്ററി കൊളേഷൻ വെയിറ്റ് വ്യത്യാസപ്പെട്ടു്, അക്ഷരങ്ങളിലേതു് ആദ്യം വരണമെന്നും തീരുമാനിക്കുന്നു. പ്രൈമറി കൊളേഷൻ വെയിറ്റ് തുല്യമായ അക്ഷരങ്ങളെ string comparison, string search എന്നിവയിലൊക്കെ തുല്യമായി പരിഗണിക്കണം.
  5. glibc പുതിയ യൂണിക്കോഡ് കോഡ്പോയിന്റുകൾ പരിഗണിക്കുന്നില്ല.

പരിശോധിച്ച നിഘണ്ടുക്കൾ

  1.  A Malayalam And English Dictionary – H Gundert, 1871
  2. ശബ്ദതാരാവലി – രണ്ടാം പതിപ്പ്. ശ്രീകണ്ഠേശ്വരം ജി പത്മനാഭപിള്ള, 1931
  3. ശബ്ദതാരാവലി പരിഷ്കരിച്ച പുതിയ പതിപ്പ്: മുപ്പത്തൊമ്പതാം പതിപ്പ് – സാഹിത്യ പ്രവർത്തക സഹകരണ സംഘം. 2013
  4. പച്ചമലയാളം നിഘണ്ടു – സുമംഗല – ഗ്രീൻബുക്സ്, 2016

നിഘണ്ടുക്കളിൽ ആദ്യാവസാനം ഏകദേശം ഒരേ ക്രമം പിന്തുടരുന്നെങ്കിലും മനുഷ്യപ്രയത്നഫലമായതിനാൽ ചില നോട്ടപ്പിശകുകൾ ഒക്കെ ഉണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിനു് ശബ്ദതാരാവലി രണ്ടാം പതിപ്പിൽ {ചക്കു്, ചക്ക}, {ചങ്കിടി, ചക്കു്} തുടങ്ങിയ ക്രമങ്ങളിൽ സംവൃതോകാരം പലയിടത്തായി വന്നിരിക്കുന്നു.

 

ദൃൿസാക്ഷി

സിനിമയെപ്പറ്റിയല്ല, ദൃൿസാക്ഷിയെപ്പറ്റിയാണ്. ദൃൿസാക്ഷി എന്ന വാക്കെങ്ങനെ എഴുതും? അല്ലെങ്കിൽ എങ്ങനെയൊക്കെ എഴുതാം?

ക്+സ എന്നു ചേരുന്നിടത്താണു പ്രശ്നം, രണ്ടുവാക്കുകൾ ഇവിടെ കൂടിച്ചേരുന്നുണ്ടു്, പക്ഷേ കൂടിച്ചേരുന്നിടത്തു് അക്ഷരങ്ങൾ കൂടി കൂട്ടക്ഷരങ്ങളുണ്ടാക്കാൻ പാടില്ലാത്ത ഒരു സവിശേഷതയാണിവിടെയുള്ളതു്.  കയുടെ അടിയിൽ സ എന്ന രൂപം- ഗ്ലിഫ് ഇല്ലാത്ത ഒരു ഫോണ്ടിനെ സംബന്ധിച്ചു് അതു് താഴെക്കൊടുത്തിരിക്കുന്ന സിനിമാ പോസ്റ്ററിലേതുപോലെ നിരത്തിയെഴുതിയാൽ മതി.

പക്ഷേ അങ്ങനെ നിരത്തിയെഴുതിയാൽ മതിയെങ്കിൽ ദൃൿസാക്ഷി എന്ന ഈ 1973 ലെ സിനിമാ പോസ്റ്ററിൽ കയുടെ ചില്ല് ൿ എങ്ങനെ വന്നു?

ക എന്ന വ്യഞ്ജനം പിന്നാലെ വരുന്ന സ-യോടു ചേരാതെ വേറിട്ടുച്ചരിക്കേണ്ട വാക്കാണിതു്. തമിഴ്‌നാട്, കായ്‌കറി, ജോസ്‌തോമസ് തുടങ്ങിയപോലെയൊക്കെ. ഇംഗ്ലീഷിൽ നിന്നു വന്ന ചില വാക്കുകളാണെങ്കിൽ ഹാർഡ്‌വെയർ(ഹാർഡ്വെയർ അല്ല), സോഫ്റ്റ്‌വെയർ, പേയിങ്‌കൌണ്ടർ(പേയിങ്കൌണ്ടർ അല്ല) ഒക്കെ ഉദാഹരണം.

സ്വരം ചേരാത്ത ശുദ്ധരൂപമായ വ്യഞ്ജനമാണു ചില്ലക്ഷരം. ക യുടെ ചില്ല് അത്ര പ്രചാരത്തിലില്ല. ഇലൿട്രോണിക്സ് എന്ന വാക്കിലോ സിവിൿ, സിഡാൿ എന്നിടത്തൊക്കെ ചിലപ്പോൾ കാണാം. 1973 ൽ പക്ഷേ സിനിമാ പോസ്റ്ററിൽ വരാൻ മാത്രം അതിനു പ്രചാരമുണ്ടായിരുന്നെന്നു മനസ്സിലാക്കാം.

ഏതുശരി ഏതുതെറ്റ് എന്ന ചർച്ചയിലേക്ക് പോകാതെ ഈ വാക്കെങ്ങനെയൊക്കെ എഴുതാമെന്നുമാത്രം നമുക്കിവിടെ നോക്കാം.:

  1. ക് + സ: ഇതു് ക യുടെ അടിയിൽ സ അടുക്കിയ ഗ്ലിഫുള്ള ഫോണ്ടുപയോഗിച്ചു് വായിച്ചാൽ ഇങ്ങനെയിരിക്കും: ( This is the most undesired rendering among these examples).ഇതുതന്നെ, അങ്ങനെയൊരു ഗ്ലിഫില്ലാത്ത ഫോണ്ടുപയോഗിച്ച് വായിച്ചാൽ:
  2. ക്+ Zero Width Non Joiner + സ: ക്സ എന്നു നിർബന്ധമായും പിരിഞ്ഞിരിക്കണം എങ്കിൽ യൂണിക്കോഡ് ഉപയോഗിക്കാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കണ്ട്രോൾ ക്യാരക്ടർ ആണ് Zero width non joiner. മിക്ക ഇൻപുട്ട് മെത്തേഡുകളിലും ഇതു ടൈപ്പു ചെയ്യാൻ സാധിക്കും. ഹാൻഡ് റൈറ്റിങ്ങ് ഇൻപുട്ട് മെത്തേഡിൽ ഇതിനു സാധിക്കില്ല.
  3. ൿ + സ: കയുടെ ചില്ലുപയോഗിച്ച്. കയുടെ ചില്ലിന്റെ യൂണിക്കോഡ് പോയിന്റ് 0D7F ആണ്. ചില്ലുപയോഗിച്ചാൽ പിന്നീട് കയുടെയും സയുടെയും കൂടിച്ചേരൽ നടക്കില്ല.
  4. ക്+ZWJ+സ: കയുടെ അറ്റോമിക് അല്ലാത്ത ചില്ല് – മറ്റു ചില്ലുകൾ പോലെ ഇത് സ്റ്റാൻഡേഡ് അല്ല. എങ്കിലും കുറേ ഫോണ്ടുകളിൽ(Example- in fonts maintained by SMC)

ഒരു വാക്കിങ്ങനെ പലരീതിയിൽ എഴുതുന്നതു് ഭാഷാ ശാസ്ത്രപരമായി ഇത്തിരി കുഴഞ്ഞുമറിഞ്ഞ പ്രശ്നമാണ്. അതിനെപ്പറ്റി തത്കാലം ഇവിടെ വിശദീകരിക്കുന്നില്ല.

യൂണിക്കോഡ് പത്താം പതിപ്പ്: മലയാളത്തിന് മൂന്നു പുതിയ കോഡ്പോയിന്റുകൾ കൂടി

യൂണിക്കോഡിന്റെ പത്താം പതിപ്പ് പുറത്തിറങ്ങി. മലയാളത്തിന്റെ കോഡ് ബ്ലോക്കിലേയ്ക്ക് പുതിയ മൂന്നു അക്ഷരങ്ങൾ കൂടി ഔദ്യോഗികമായി ചേർന്നിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ മലയാളത്തിന്റെ കോഡ് ബ്ലോക്കിൽ  117 അക്ഷരങ്ങൾ ആയി.

പുതിയ അക്ഷരങ്ങൾ ഇവയാണ്:

  1. D00 – Combining Anuswara Above
  2. 0D3B – Malayalam Sign Vertical Bar Virama
  3. 0D3C- Malayalam Sign Circular Viramaപ്രാചീനരേഖകളിൽ കണ്ടുവരുന്നവയാണ് ഈ ചിഹ്നങ്ങൾ. അത്തരം ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ ഡിജിറ്റൈസേഷനിലും, പ്രാചീനലിപിസംബന്ധമായ പഠനഗവേഷണങ്ങളിലുമൊക്കെ ഇവ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടേക്കാം.

0D00 – Combining Anusvara Above

ആദ്യത്തേത് ‘മുകളിലുള്ള അനുസ്വാരമാണ്’.

മലയാളത്തിൽ നാമിന്നുപയോഗിക്കുന്ന അനുസ്വാരത്തിനു തുല്യമായ ഉപയോഗമാണ് പ്രാചീനമലയാളലിപിയിൽ ഈ ചിഹ്നത്തിനുള്ളത്. അതായത് നാമിന്നുപയോഗിക്കുന്ന അനുസ്വാരം മറ്റക്ഷരങ്ങളുടെ അതേ നിരപ്പിൽ തന്നെ കിടന്ന് അതിനിടതുവശത്തുള്ള അക്ഷരത്തോട് ‘മകാരം’ ചേർക്കുമ്പോളുള്ള ഉച്ചാരണം നൽകുന്നു. പുതിയതായി നിർവ്വചിച്ചിരിക്കുന്ന ‘മുകളിലുള്ള അനുസ്വാരം’ അതുനുചുവട്ടിലുള്ള അക്ഷരത്തോടു ‘മകാരം’ ചേരുമ്പോഴുള്ള ഉച്ചാരണം നൽകുന്നു.

പ്രാകൃതഭാഷയിലെ നാടകസംഭാഷണങ്ങൾ മലയാളലിപിയിലെഴുതിയിരുന്നു. നാനൂറോളം വർഷം പഴക്കമുള്ള കയ്യെഴുത്തുപ്രതികൾ ഇതിനെ സാധൂകരിക്കുന്ന തെളിവുകൾ നൽകുന്നുണ്ട്. യൂണിക്കോഡിലേയ്ക്ക് ഇതു ചേർക്കാനുള്ള ശ്രീരമണശർമ്മയുടെ നിർദ്ദേശത്തിൽ ഇവ ലഭ്യമാണ്. പക്ഷേ തെളിവിനായുപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന കയ്യെഴുത്തുപ്രതികളിൽ തന്നെ അക്ഷരത്തോടൊപ്പം നിരന്നു കിടക്കുന്ന ‘അനുസ്വാരസമാനമായ ചിഹ്നങ്ങളും’ കാണാം. പക്ഷേ അവയ്ക്കു മറ്റൊരർത്ഥമാണ് പ്രാകൃതഭാഷ മലയാളലിപിയിൽ എഴുതുമ്പോഴുള്ളത്. ഈ സന്ദർഭത്തിൽ അതിന്റെ വലതുവശത്തുള്ള അക്ഷരത്തെ ഇരട്ടിപ്പിക്കുകയാണു ചെയ്യുക. നാം സ്ഥിരമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന അനുസ്വാരത്തിന്റെ ഈ പ്രാചീന ഉപയോഗത്തെപ്പറ്റി യൂണിക്കോഡ് ചാർട്ടിൽ സൂചിപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട്.

അതായത് പ്രാകൃതഭാഷ എഴുതാനായി മലയാളലിപി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ‘അനുസ്വാരം’ അതിന്റെ പിന്നാലെ വരുന്ന വ്യഞ്ജനത്തെ ഇരട്ടിപ്പിക്കുന്ന ഉച്ചാരണം നൽകുന്നു. ‘പത്തി’ എന്ന ഉച്ചാരണത്തിനായി ‘പംതി’ എന്നാവും എഴുതുക. എന്നുവെച്ചാൽ ‘പ + ം + തി’ എന്ന യൂണിക്കോഡ് സീക്വൻസിന് സാന്ദർഭികമായി രണ്ടു വ്യത്യസ്ഥ അർത്ഥവും ഉച്ചാരണവും വരുന്നുവെന്നാണ് സാരം. ഈ ഒരു സമീപനം യൂണിക്കോഡിന്റെ രീതിശാസ്ത്രത്തിനു നിരക്കുന്നതാണോയെന്ന സംശയം ബാക്കിവെയ്ക്കുന്നു. പിന്നാലെ വരുന്ന അക്ഷരത്തെ ഇരട്ടിപ്പിയ്ക്കുന്ന, കാഴ്ചയിൽ അനുസ്വാരം പോലെ തന്നെ തോന്നിപ്പിയ്ക്കുന്ന ഈ ചിഹ്നത്തെ പ്രത്യേകം എൻകോഡ് ചെയ്യേണ്ടതാണെന്നാണ് ഈ പ്രൊപ്പോസലിലെ തന്നെ തെളിവുകൾ വെച്ച് എനിക്കു തോന്നുന്നത്.

0D3B – Malayalam Sign Vertical Bar Virama

പുതിയ യൂണിക്കോഡ് പതിപ്പിൽ അടുത്തതായി എൻകോഡ് ചെയ്യപ്പെട്ടത് ‘കുത്തനെയുള്ള വിരാമചിഹ്നമാണ്’. 0D3B ആണിതിന്റെ കോഡ് പോയിന്റ്.

ഇത് സാധാരണയായി നാമുപയോഗിക്കുന്ന വിരാമചിഹ്നത്തിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്ഥമാണ്. വിരാമചിഹ്നം അഥവാ ചന്ദ്രക്കല (0D4D) സംവൃതോകാരത്തെക്കുറിക്കാനും വ്യഞ്ജങ്ങളിലെ സ്വരസാന്നിദ്ധ്യമില്ലാത്തെ ശുദ്ധരൂപത്തെക്കുറിക്കാനുമാണുപയോഗിക്കുന്നത്. സംവൃതോകാരത്തെക്കുറിക്കുവാനായി ഇതുപയോഗിച്ചുതുടങ്ങിയത് 1847ൽ  ഡോക്ടർ ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടാണ്. 1900ത്തോടുകൂടിയാണ് സ്വരസാന്നിദ്ധ്യം ഒഴിവാക്കാനായുള്ള ചിഹ്നമായിക്കൂടി ഇതിനെ ഉപയോഗിച്ചു തുടങ്ങിയത്.

ഇതിനൊക്കെ വളരെ മുമ്പുതന്നെ (1700കൾ മുതൽ) സംസ്കൃതത്തിൽ നിന്നും യൂറോപ്യൻ ഭാഷയിൽ നിന്നുമുള്ള ലിപിമാറ്റ എഴുത്തുകളിൽ സ്വരസാന്നിദ്ധ്യമില്ലാത്ത വ്യഞ്ജനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുവാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ചിഹ്നമാണ് ‘കുത്തനെയുള്ള വിരാമചിഹ്നം’. ഇതിനെയാണ് ഇപ്പോൾ 0D3B എന്ന കോഡ് പോയിന്റോടെ എൻകോഡ് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. ചന്ദ്രക്കലയുടെ ഉപയോഗം സാർവത്രികമായപ്പോൾ ‘കുത്തനെയുള്ള വിരമചിഹ്നത്തിന്റെ’ ഉപയോഗം തീർത്തും ഇല്ലാതായി എന്നു തന്നെ പറയാം. കൂടുതൽ വിശദാംശങ്ങൾ ഷിജു അലക്സ്, വി.എസ്. സുനിൽ, സിബു ജോണി എന്നിവർ ചേർന്നു തയ്യാറാക്കിയ എൻകോഡിങ്ങ് പ്രൊപ്പോസലിൽ കാണാം.

0D3C- Malayalam Sign Circular Virama

‘വട്ടത്തിലുള്ള വിരമചിഹ്നമാണ്’ 0D3C എന്ന കോഡ്പോയിന്റോടു കൂടി അടുത്തതായി എൻകോഡ് ചെയ്യപ്പെട്ടത്. ഇത് പ്രൊപ്പോസ് ചെയ്തിരിക്കുന്നതും ഷിജു അലക്സ്, വി.എസ്. സുനിൽ, സിബു ജോണി എന്നിവർ ചേർന്നു തന്നെയാണ്.

സ്വരസാന്നിദ്ധ്യമില്ലാത്ത വ്യഞ്ജനത്തെക്കുറിക്കുവാനായിക്കൂടി ചന്ദ്രക്കല ഉപയോഗിച്ചു തുടങ്ങുന്നത് 1900ങ്ങൾ മുതലാണെന്ന് ‘കുത്തനെയുള്ള വിരാമചിഹ്ന’ത്തിന്റെ പ്രൊപ്പോസലിൽ തന്നെ കണ്ടുവല്ലോ. അങ്ങനെയൊരു ഉപയോഗം ചന്ദ്രക്കലയ്ക്ക് ഉണ്ടാവുന്നതിനു മുമ്പുള്ള ( ഏകദേശം 1850-1900) കാലത്ത്  മലയാളത്തിൽ ‘വട്ടത്തിലുള്ള വിരാമചിഹ്നം’  ശുദ്ധവ്യഞ്ജനത്തെക്കുറിക്കാനായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.

കാഴ്ചയിൽ ‘മുകളിലുള്ള അനുസ്വാരം’ എന്ന ആദ്യം പറഞ്ഞ ചിഹ്നവുമായി ഇതിന് സാദൃശ്യം തോന്നാം. പക്ഷേ രണ്ടും തമ്മിൽ പ്രയോഗത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ട്. ‘മുകളിലുള്ള അനുസ്വാരം’ അതുചേരുന്ന വ്യഞ്ജനാക്ഷരത്തിന്റെ നേരെ മുകളിലായി കാണുമ്പോൾ  ‘വട്ടത്തിലുള്ള വിരമചിഹ്നം’ അതുചേരുന്ന വ്യഞ്ജനാക്ഷരത്തിന്റെ വലതുമുകളിലായിട്ടാവും ഉണ്ടാവുക.

പ്രായോഗിക ഉപയോഗം

യൂണിക്കോഡിൽ എൻകോഡ് ചെയ്യപ്പെട്ടതുകൊണ്ടു മാത്രം കാര്യമില്ല. പ്രാചീന ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ ഡിഗിറ്റൈസേഷൻ ആവശ്യങ്ങൾക്കായിട്ടൊക്കെ ഈ ചിഹ്നങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കണമെങ്കിൽ ഫോണ്ടുകളിൽ അവ വരച്ചു കോഡ്പോയിന്റ് അതുമായി ചേർക്കണം. അപ്പോഴേ ഇതു ഉപയോക്താവിലേയ്ക്ക് എത്തുകയുള്ളൂ.

തേങ്ങയ്ക്കും കോഡ്പോയിന്റ്

മലയാളഭാഷയുമായി ബന്ധമില്ലെങ്കിലും മലയാളികളുടെ സ്വന്തം തേങ്ങ ഒരു ഭക്ഷ്യവിഭവമെന്ന നിലയിൽ ഒരു ഇമോജിയായി കോഡ്പോയിന്റ് സ്വന്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു. U+1F965 ആണ് തേങ്ങ ഇമോജിയുടെ കോഡ്പോയിന്റ്.

Coconut Emoji. Image from http://emojipedia.org

 

 

On Kerala IT Policy Draft 2017

The Kerala IT Policy Draft 2017(draft) was published in March 2017 for public feedback. It has many progressive elements in it and are crucial for the rapidly changing IT ecosystem in the context of  Government  IT Policy.

Continuing earlier Kerala gov. policy on Free and Open source software, this version also emphasis the usage and promotion of free and opensource software. The policy also mentions about the importance of Malayalam computing and local language content. These are all good, even though planning and implementation of specific items in these sections need wider discussions.

One important topic I wanted to comment in this post is about e-governance. There are detailed mentions about e-governance in the policy. There is a plan to have single government poral for participatory e-governance. About government service delivery, it says:

State is embarking on its journey to offer an “Omni-channel experience” of all its e-Governance services through web portal, mobile applications, Akshaya / CSCs and through Integrated Citizen call centres. The objective is to setup and operationalise an effective Single Window for services supported by the core infrastructure and systems.
It shall be ensured that all government applications are compliant to Deity guidelines and thereby interoperable.

In my experience with government services and their digital services, one important issue is lack of high level information system planning. I often see each department develop websites, service portal and mobile apps and release with lot of PR every time a government changes or even under same government. A state goverment has serveral departments and the amount of data it handles and kind of services it provides is huge. By nature, these departments share a lot of data mostly interdependent. Every digital service on top of this is not connected. A citizen need to register and login to multiple government websites. A central web portal is the quick solution that comes out in every IT polciy acknowledging the above issue. Even then we see lot of apps for government, lot of websites inauguarated now and then.

I think it is time to think about the information system of all these departments and see how we can architect them. Having scattered information systems is natural in the early developing stage of a government IT infrastructure. But at one stage, they should get a strucutre and start communicating each other avoiding the need to rebuild every year or 5 years.

Of course it is not trivial to have a clarity on such system. But I don’t see an effort in IT policy in this direction. I feel that each departments will continue running their IT systems independently and the connection between each department will be the responsibility of the citizen. For example, get the certificate with sign and seal from this department, go to the other department office, submit the application with the previous ceritificate, get the approval , go to other department, get the stuff done(And as people always say, have a nice chappel). Oh, have your copy of ID proof in every department and prove that it is you and nobody else paying your tax. This happens when each of these department is completely digital.

The wish for well connected IT infrastructure for goverments is nothing new. This wish always ends up in centralized citizen data repositories with unique citizen ids.  That is the traditional modeling of this problem. Now a days it is very clear that this kind of system attracts lot of interest from govenrment and non-goverment entities. Surveillance is becoming the primary goal of the systems, replacing the goal of better citizen service.

There are lot of things to learn from the deficiencies of existing e-governance system. This is not a time to go silient about this in IT policy. The vulnerability of this centralized IT systems with Aadhaar like primary key systems is widely discussed in media now a days. These systems are highly insecure with exclusion and mistrust of citizen. This will infiltrate to state IT systems soon, lack of political will will accelerate it.  There are lot of e-governance space in Kerala in developing stage. Can this be better modelled?

One of the biggest problems in e-governance is the security which demands the greatest protection to be government information from the third party attacker or opponents.  It is of no doubt that it can not be secured with another highly insecure authentication systems like Aadhaar as widely promoted. The need of a well modelled e-Authentication framework is required and that need to learn from mistakes.

 

നമ്മളെല്ലാം നമ്മളല്ലാതാവുന്ന കാലം

എന്റെ പാൻകാർഡിലെ പേരല്ല പാസ്‌പോർട്ടിലുള്ളതു്. വോട്ടേഴ്സ് ഐഡിയിലെ വീട്ടുപേരല്ല പാൻകാർഡിൽ. വീട്ടുപേരാകട്ടെ ഓരോന്നിലും ഓരോന്നാണു്. ചിലതിൽ ഇനിഷ്യൽ മാത്രം. ചിലതിൽ ഇനിഷ്യൽ ചുരുക്കാതെ എഴുതിയതു്. ചിലതു് മലയാളത്തിൽ. ചിലതു് ഇംഗ്ലീഷിൽ. ചിലവയിൽ അക്ഷരത്തെറ്റ്. കുത്തുള്ള ഇനിഷ്യൽ. കുത്തില്ലാത്ത ഇനിഷ്യൽ. തോട്ടിങ്ങൽ, തോട്ടുങ്ങൽ, തോട്ടിങ്ങല്…

ആധാറിലെ എന്റെ പേരു് ഉത്തരമില്ലാത്ത ഒരു ചോദ്യമാണു്. “സന്തോഷ് ടീ ആര്”. ആരാണെന്നറിയാൻ കാർഡിലെ ഫോട്ടോ ഒട്ടും സഹായകരമല്ല.

വലിയ പ്രശ്നമൊന്നും ഇതുവരെ നേരിട്ടിട്ടില്ല. പക്ഷേ കുറച്ചു ദിവസം മുമ്പു് എന്റെ പ്രൊവിഡന്റ് ഫണ്ട് KYC ഡോക്യുമെന്റുകളിൽ പാൻ കാർഡ് ചേർക്കാൻ പറ്റിയില്ല. എന്റെ എംപ്ലോയറുടെ റെക്കോർഡിലുള്ള പേരും പാൻ കാർഡിലെ പേരും ഒന്നല്ലാത്തതുകൊണ്ടാണത്രെ. കാര്യം ശരിയാണു്, പാൻ കാർഡിലെ പേരിൽ ഇനിഷ്യലുകളാണ്, എംപ്ലോയറുടെ കയ്യിൽ ഇനിഷ്യൻ നീട്ടിയെഴുതിയതും. ഇതിപ്പൊ പേരെന്തിനാ അങ്ങനെ മാച്ച് ചെയ്യുന്നതു്, അതൊക്കെ ഒഴിവാക്കാനല്ലേ ഈ ഡോക്യുമെന്റുകൾക്ക് നമ്പറുകൾ?

നമ്മൾ നമ്മളാണെന്നു തെളിയിക്കാൻ പെടാപാടുപെടുന്ന വിചിത്രരാജ്യമാണു് ഇന്ത്യ. ഐഡിപ്രൂഫുകളില്ലാതെ ഒരു ഓഫീസിലും പോകേണ്ടകാര്യമില്ല. നമ്മൾ അങ്ങോട്ട് പണം കൊടുക്കാനാണെങ്കിലും പോലും ഐഡിയില്ലാതെ വാങ്ങില്ല. ഈ ഐഡി പ്രൂഫ് എന്ന പേപ്പർ മാത്രമേ ആവശ്യമുള്ളൂ, അതിലെ പേരോ, ഫോട്ടോയോ ആരും പരിശോധിച്ചുറപ്പിക്കുന്നതു ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. ബൈ ഡിഫോൾട്ട്, നമ്മൾ നമ്മളല്ല എന്നതാണ് പൊതുവിലുള്ള നയം. അല്ലെങ്കിൽ തെളിയിക്കണം.

ആധാർ “യുണീക്(!) ഐഡി” ഇതിനൊക്കെ പരിഹാരമല്ലേന്നു ചിന്തിക്കുന്നവരുണ്ടാകം. എങ്കിൽ തെറ്റി.  നമ്പറുകൾക്കപ്പുറം  സോഫ്റ്റ്‌വെയറുകൾ ഇന്ത്യൻ പേരുകൾ കമ്പെയർ ചെയ്യുന്ന ഒരു ദുരന്തനാടകത്തിനെല്ലാരും തയ്യാറാവുക.

ആധാറും പാൻകാർഡും ലിങ്ക് ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ പാൻകാർഡ് കാൻസലാവും എന്നൊരു സന്തോഷവാർത്ത കേട്ടിരുന്നല്ലോ.  ഈ ലിങ്ക് ചെയ്യൽ അത്ര എളുപ്പമാവില്ല പോലും.

The income tax department has recently started accepting initials that can be put on the PAN card. However, you will be required to put your full name while applying for a verification of data. For instance, if your official name is M Ramamurthy where the full name is Madurai Ramamurthy where Ramamurthy is the first name, I-T will allow initials only for the first name. Hence, you can either print your name on the PAN card as either Ramamurthy or R Madurai.

Once you try to link PAN to your Aadhaar card which accepts initials, there is bound to be a name mismatch. This will lead to a rejection of request for linking Aadhaar card. In several parts of the country, especially the south of India, the names of villages are often suffixed or prefixed to the name of an individual. Here, any name except the first name of the person is considered as surname and will have to be mentioned in full on the PAN card.

ഈ പേരുകൾ ഒത്തുനോക്കൽ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ ഏറ്റെടുക്കുകയാണു്. വെറും string comparison ആണെങ്കിൽ മിക്കവരുടെയും പേരുകൾ തള്ളും. തള്ളിപ്പോയവർ പേരുകൾ മാറ്റാൻ, ശരിയാക്കാൻ മെനക്കെടേണ്ടിവരും.  ഇനിയിപ്പൊ ഇന്ത്യൻ പേരുകൾ മാച്ച് ചെയ്തു നോക്കാൻ ഒരു അൽഗോരിതം തയ്യാറാക്കാൻ ശ്രമിച്ചെന്നിരിക്കട്ടെ. എന്തൊക്കെയായിരിക്കണം അതിൽ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതു്? ഇംഗ്ലീഷിലെഴുതിയ പേരാണെന്നെരിക്കട്ടെ. ഇന്ത്യൻ ഭാഷകളെക്കൂടിപരിഗണിച്ചാൽ ഇതു് വളരെ സങ്കീർണ്ണമാകും.

  • അപ്പർ കേസ്, ലോവർ കേസ് മാറ്റങ്ങൾ കണക്കിലെടുക്കരുതു്. Anand Chandran, ANAND Chandran, Anand CHANDRAN, anand chandran, ANAND CHANDRAN ഒക്കെ ഒന്നാണല്ലോ.
  • കുത്ത് കോമ ഒക്കെ വിടണം. Rama C, Rama C.
  • സ്പേസ് വെറുതെ വിടണം. Rama Chandran, Ramachandran ഇവ ഒന്നല്ലേ
  • സ്പെല്ലിങ്ങ് വ്യത്യാസങ്ങൾ. Pradeep, Pradip, Pradeeb, Pradeeb, Prathib, Pratheeb, Prathib, Prathib ഇതൊക്കെ വേറേ വേറെ ആളുകളാവാം, ഒരാളാവാം
  • First name, Last name, Middle name പേരുകൾ നമുക്ക് വളരെ ആശയക്കുഴപ്പമുള്ളവയാണു്. പ്രേതേകിച്ചും ദക്ഷിണേന്ത്യൻ പേരുകളിൽ. M Sudhakaran, Sudhakaran M, Sudhakaran Manoharan ഒക്കെ ഒരാളാവാമല്ലോ.
  • വേറുതേ ഒരു സ്പേസ് അധികമായതുകൊണ്ട് പേരു മാച്ച് ആവാതെ ആളുകളെ ഓഫീസുകൾ കേറിയിറക്കാനും ഈ അൽഗോരിതങ്ങളെക്കൊണ്ടു സാധിക്കും എന്നും ഓർക്കാം.

ഇംഗ്ലീഷിൽ ഇത്തരം അൽഗോരിതങ്ങളൊക്കെ ഉണ്ടു്. Soundex, MetaphoneNew York State Identification and Intelligence System ഒക്കെ ഉദാഹരണങ്ങൾ. നമ്മുടെ പേരുകളുടെ പ്രത്യേകതകൾ കൂടി പരിഗണിച്ചു് അതുപോലൊരു അൽഗോരിതം നമുക്കും വേണ്ടേ?

ഇംഗ്ലീഷിൽ മാത്രം പോരാ, ഇന്ത്യൻ ഭാഷകളിലും വേണ്ടേ? നേരത്തെപ്പറഞ്ഞ Soundex അൽഗോരിതത്തിനെപ്പോലെയൊന്നു് ഇന്ത്യൻ ഭാഷകൾക്കു വേണ്ടി ഇൻഡിക് സൌണ്ടെക്സ് എന്ന പേരിൽ തയ്യാറാക്കിയിരുന്നു. വിവിധ ഇന്ത്യൻ ഭാഷകളിലെഴുതിയാലും പരസ്പരം ഒത്തുനോക്കാൻ അതിനു കഴിയും. ഉദാഹരണത്തിനു് സന്തോഷ്, सन्तोष എന്നിവ ഒരേ പേരാണെന്നു പറയുന്ന വിധത്തിൽ.

ഇമോജികളും ചില്ലക്ഷരങ്ങളും തമ്മിലെന്തു്?

ഈയിടെ XKCD യിൽ വന്ന ഒരു തമാശയാണു് മുകളിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്നതു്. ഇമോജികളെ പരിചയമുള്ളവർക്കു കാര്യം പിടികിട്ടിക്കാണും. എന്തെങ്കിലും ആശയം പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ള ചെറുചിത്രങ്ങളെയും സ്മൈലികളെയുമാണു് ഇമോജികൾ എന്നുവിളിക്കുന്നതു്. ചാറ്റു ചെയ്യുമ്പോഴൊക്കെ നമ്മൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന ചിരിക്കുന്നതും സങ്കടഭാവത്തിലുള്ളതും നാക്കുനീട്ടുന്നതുമായ ചെറുചിത്രങ്ങളുടെ നിര ഇന്നു് വളർന്നു് ആയിരക്കണക്കിനായിട്ടുണ്ട്. ചിത്രങ്ങൾക്കു പകരം അവയെ അക്ഷരങ്ങളെന്നപോലെ കണക്കാക്കാൻ യുണിക്കോഡ് ഇപ്പോൾ ഇവയെ എൻകോഡ് ചെയ്യുന്നുണ്ടു്. ഉദാഹരണത്തിനു് 😀 എന്ന സ്മൈലിക്ക് U+1F60x എന്ന കോഡ്പോയിന്റാണുള്ളതു്. അടുപോലെ 👨 പുരുഷൻ, 👩 സ്ത്രീ എന്നിവയൊക്കെ പ്രത്യേക കോഡ് പോയിന്റുകളുള്ള ഇമോജികളാണു്.

ഇമോജികൾ അക്ഷരങ്ങളെപ്പോലെയായാൽ അവ ചേർന്നു് കൂട്ടക്ഷരങ്ങളുണ്ടാവുമോ? 😀

ഇമോജികളെ കൂട്ടിയിണക്കി പുതിയ അർത്ഥമുള്ള ഇമോജികൾ ഉണ്ടാക്കാനുള്ള സംവിധാനം യുണിക്കോഡ് ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടു്. 👪 എന്ന ഇമോജി കുടുംബത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അച്ഛൻ, അമ്മ, മക്കൾ എന്നിവരടങ്ങിയ കുടുംബം. ഇതുപക്ഷേ അച്ഛൻ അമ്മ, മകൻ, മകൾ എന്നിവ കൂട്ടിച്ചേർത്തും ഉണ്ടാക്കാം. 👨‍👩‍👧‍👦  എന്ന ഇമോജി അങ്ങനെ 👨‍ + 👩‍ + 👧‍ + 👦 എന്നീ ഇമോജികൾ കൂട്ടിയുണ്ടാക്കിയതാണു്. വെറുതെ അടുപ്പിച്ചെഴുതിയതല്ല, നമ്മൾ ക്ക  എന്നു് എഴുതാൻ ക കഴിഞ്ഞ ചന്ദ്രക്കലയിട്ട് അടുത്ത കയുമായി യോജിപ്പിക്കില്ലേ, അങ്ങനെ യോജിപ്പിക്കണം. അതായതു് U+1F468 U+200D U+1F469 U+200D U+1F466 എന്ന ശ്രേണി ഉപയോഗിക്കണം. ഇവിടെ കൂട്ടിയോജിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നതു് U+200D എന്ന അക്ഷരമാണു്.

എന്താണു് U+200D? Zero Width Joiner എന്ന ഒരു അദൃശ്യ അക്ഷരമാണതു്. അതിനു രൂപമില്ല, സ്വഭാവമേ ഉള്ളൂ. അതിനിരുവശവമുള്ള അക്ഷരങ്ങളെ കൂട്ടിയോജിപ്പിക്കുക എന്ന സ്വഭാവം. ഒരു ഫോണ്ടിനു് ഇങ്ങനെയുള്ള ഒരു ശ്രേണിവന്നാൽ പകരം ഒരു ഒറ്റ ഇമോജിയുടെ ചിത്രം വെയ്ക്കണം എന്നറിയാം. നമ്മുടെ ക + ് + ക എന്ന അക്ഷരശ്രേണിവന്നാൽ അതു് ക്ക എന്നാക്കണം മലയാളം ഫോണ്ടുകൾക്കറിയാമെന്നപോലെ.

ഇനിയിപ്പോൾ ഒരു ഇമോജി ഫോണ്ടിനകത്തു് അങ്ങനെ കൂട്ടിയോജിപ്പിക്കണമെന്ന നിയമമില്ലെങ്കിലോ, വെറുതെ വിട്ടാലും മതി, ‘കുടുംബം’ ഇമോജി ഒറ്റ ചിത്രമല്ലാതെ നാലുപേർ നിരന്നു നിൽക്കുന്ന ചിത്രമാവും. എങ്ങനെ? നമ്മുടെ പ്ന എന്ന കൂട്ടക്ഷരം പ്‌ന എന്ന രീതിയിൽ പിരിഞ്ഞുവന്നാലും നമുക്ക് പ്ന തന്നെയാണല്ലോ, അതുപോലെ.

അങ്ങനെ ഇമോജികളെ ഇഷ്ടാനുസരണം ചേർത്തു് വിചിത്രമായ ഇമോജികൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതിനെപ്പറ്റിയാണു് മുകളിലെ XKCD തമാശ. പക്ഷേ അങ്ങനെ എല്ലാ ഇമോജികളെയും തോന്നിയപടി ചേർക്കാൻ പറ്റില്ല കെട്ടോ, യുണിക്കോഡ് പ്രത്യേകം നിർവചിക്കണം. ഇതുവരെ നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നവയുടെ ചാർട്ട് യുണിക്കോഡ് പുറത്തിറക്കിയിട്ടുണ്ടു്. അതിപ്പോൾ, മലയാളത്തിലും ഞ യും പയും ചന്ദ്രക്കലയിട്ടാലും കൂട്ടക്ഷരമുണ്ടാക്കില്ലല്ലോ, ചില അക്ഷരങ്ങൾ ചില ക്രമത്തിൽ ചേർന്നാലല്ലേ കൂട്ടക്ഷരമുണ്ടാക്കൂ.

നേരത്തെപറഞ്ഞ ZWJ യെ എവിടെയോ കണ്ട പരിചയമുണ്ടോ? 😀

മലയാളത്തിലെ ചില്ലക്ഷരങ്ങൾ എങ്ങനെയാണെഴുതുന്നതു്? ൻ എന്ന ചില്ലക്ഷരത്തിനു് U+0D7B എന്ന കോഡ്പോയിന്റ് ഉണ്ടു്. ഒറ്റയ്ക്കൊരു കോഡ് പോയിന്റുള്ളതുകൊണ്ടു് ചില്ലക്ഷരം ൻ അറ്റോമിക് ആയി എൻകോഡ് ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നും പറയാം. പക്ഷേ ഇങ്ങനെയുള്ള ഒരൊറ്റ കോഡ് പോയിന്റ് ചില്ലക്ഷരങ്ങൾക്കില്ലായിരുന്നു. സ്വരം ചേരാത്തു വ്യഞ്ജനം എന്ന അർത്ഥമാണല്ലോ ചില്ലക്ഷരങ്ങൾക്കുള്ളതു്. ൻ എന്നാൽ ന് എന്ന് സ്വരമൊന്നും ചേരാതെ ഉച്ചരിക്കുന്നു. അവൻ എന്ന വാക്ക് ഉദാഹരണം. ൻ എന്നെഴുതാൻ യൂനിക്കോഡ് 5.1 പതിപ്പിനുമുമ്പു വരെ ന + ്  + ZWJ എന്ന ശ്രേണിയാണു് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതു്. പിന്നീടു് അറ്റോമിക് കോഡ് പോയിന്റ് വന്നപ്പോൾ അതുപയോഗിച്ചും എഴുതിത്തുടങ്ങി. ZWJ യ്ക്കിവിടെ നേരത്തെ പറഞ്ഞ അദൃശ്യരൂപം തന്നെയാണ്. ന് എന്നതിനെ മോഡിഫൈ ചെയ്യുന്ന സ്വഭാവമാണു് ഈ സന്ദർഭത്തിലുള്ളതു്. ന് എന്നതിന്റെ ദൃശ്യരൂപം മാറ്റുക എന്ന സ്വഭാവം. അർത്ഥത്തിൽ മാറ്റം വരുത്തുന്നില്ല, ദൃശ്യത്തിൽ മാത്രം. നൻമ, നന്മ എന്നീ വാക്കുകളിൽ മയുടെ മുമ്പിലത്തെ ൻന്റെ ഉച്ചാരണം ഒന്നു തന്നെയാണല്ലോ. ഈ രണ്ടുവാക്കുകളും ഒന്നുതന്നെയാണെന്നും ZWJ എന്ന അദൃശ്യാക്ഷരംകൊണ്ടു് രൂപത്തിൽ മാത്രം വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും ഉദ്ദേശിക്കുന്നു.

ZWJ യുടെ നിർവചനമനുസരിച്ചു് ഡാറ്റാപ്രൊസസ്സിങ്ങിൽ വേണമെങ്കിൽ അവയെ അവഗണിയ്ക്കാം എന്നാണ് – ignorable character. ഇമോജികളുടെ കാര്യം പറയുമ്പോഴും ഇവ വേണമെങ്കിൽ ഒഴിവാക്കി കാണിക്കാം എന്നാണല്ലോ പറഞ്ഞതു്.

“When not available, the ZWJ characters are ignored and a fallback sequence of separate emoji is displayed. Thus an emoji zwj sequence should only be supported where the fallback sequence would also make sense to a viewer.”

ഇതുപോലെത്തന്നെയാണു് മലയാളത്തിലെ ZWJ യുടെ ഉപയോഗവും അർത്ഥവ്യത്യാസം ഉണ്ടാക്കാത്ത വാക്കുകളിൽ ദൃശ്യരൂപത്തിനു മാറ്റം വരുത്താൻ മാത്രം ZWJ ഉപയോഗിക്കാമെന്നായിരുന്നു പൊതുവിലുള്ള മനസ്സിലാക്കാൽ.

മലയാളത്തിലെ ചില്ലുകൾ – യുണിക്കോഡ് എൻകോഡ് ചെയ്തതു്

മലയാളത്തിൽ പക്ഷേ കാര്യങ്ങൾ അത്ര എളുപ്പമായിരുന്നില്ല. ഇങ്ങനെ ZWJ കൊണ്ട് ദൃശ്യരൂപത്തിനു മാറ്റം ഉണ്ടാക്കണമെന്ന നിർദ്ദേശം അനുസരിക്കാത്ത ബഗ്ഗുകളുള്ള അപ്ലിക്കേഷനുകളുണ്ടായിരുന്നു. ഉദാഹരണം ഫയർഫോക്സിന്റെ ആദ്യപതിപ്പുകൾ. “അവൻ കൊടുത്തു” എന്ന വാക്യം “അവന് കൊടുത്തു” എന്ന രീതിയിൽ തെറ്റിക്കാണിച്ചാൽ തെറ്റിപ്പോകില്ലേ? ഈ ചോദ്യം ചോദിച്ചാൽ അത്യാവശ്യം ഭാഷാവബോധമുള്ളവർ സംവൃതോകാരം ഉപയോഗിക്കാത്തതിന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കും. “അവന് കൊടുത്തു” എന്നതു് “അവനു് കൊടുത്തു” എന്നു് മീത്തൽ മാത്രമല്ലാതെ സംവൃതോകാരം ഉ ചിഹ്നം കൂട്ടി എഴുതിയാൽ ഈ ആശയക്കുഴപ്പം വരില്ലയെന്നു്.

എന്തായാലും ചില്ലക്ഷരങ്ങളെ ഇങ്ങനെ ZWJ ചേർത്തെഴുതാതെ സ്വന്തമായി കോഡ് പോയിന്റ് കൊടുത്തു് അറ്റോമിക് ആയി നിർവചിക്കണമെന്ന വാദം യുണിക്കോഡ് അംഗീകരിക്കുകയാണുണ്ടായതു്. അതാണു് ഇന്നത്തെ ചില്ലുകളുടെ അംഗീകൃത/റെക്കമെന്റഡ് രീതി. എന്നാൽ ZWJ ചേർത്തെഴുതിയ ചില്ലുകൾ വ്യാപകമായി അപ്പോഴേക്കും മലയാളത്തിൽ വന്നിരുന്നതിനാൽ അപ്ലിക്കേഷനുകൾ അവയെ ചില്ലുകൾക്കു തുല്യമായി പരിഗണിക്കണമെന്ന നിർദേശവും ഉണ്ടു്.

കൌതുകകരമായ ഒരു കാര്യം, ഈ ചില്ലക്ഷരവിവാദമൊക്കെ നടക്കുമ്പോൾ ZWJ യ്ക്ക് ഇത്ര പ്രശസ്തിയൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മലയാളം, സിംഹള, അറബിക്ക് എന്നീ ഭാഷകളിലെ കുഴപ്പം പിടിച്ച, ആർക്കും മനസ്സിലാക്കാൻ പെട്ടെന്നു കഴിയാത്ത, അക്ഷരമാലയിലേക്കു് കടന്നുകയറിയ ഒരു അന്യാക്ഷരം ആയിരുന്നു അന്നതു്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അപ്പ്ലിക്കേഷനുകളൊന്നും ഇവ നേരാംവണ്ണം പ്രൊസസ്സ് ചെയ്യില്ല, നമുക്ക് ചില്ലുകൾക്ക് പ്രത്യേകം കോഡ് പോയിന്റ് വേണമെന്നൊക്കെ വാദമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ zwj യെ നമ്മൾ കൂടുതൽ കൂടുതലിടങ്ങളിൽ കാണുകയാണു്.

കൂടുതൽ വായനക്ക്:

Proposal for Malayalam language subtags for orthography variants rejected

The Internet Engineering Task Force (IETF) – Languages is responsible for the registration of language tags, subtags and script variants. These registered language tags are used in a wide set of internet standards and applications to identify and annotate language uniquely.

script-reformation-gov-order-1971

Recently Sascha Brawer(currently working at Google) submitted a proposal to register two new language subtags for Malayalam to denote the orthography variations. Malayalam orthography had a diverging moment in history when Kerala government decided to script reformation in 1971. The decision was to accommodate the Malayalam orthography for the then existing typewriters and typesetting devices. These devices had limitations to accomodate the wide character set of Malayalam at that time.

So, the proposal was to introduce two subtags as follows:

  1. ml-puthiya:  Reformed Malayalam orthography-Malayalam that is  w ritten in the orthography of the 1971 reform. In Malayalam (transcribed to English), the term for this variant is “puthiya lipi”.
  2. ml-pazhaya:  Traditional Malayalam orthography- Malayalam that is written using the orthographic conventions that were in place before the 1971 reform. In Malayalam (transcribed to English), the term for this variant is “pazhaya lipi”.

Sascha Brawer correctly explained the missing part in this classification:

According to my contact, this reform was a continuum; the Kerala government order of 1971 did not immediately affect the common practice. Instead, the transition from traditional to reformed has happened over the period of 20-30 years. There is a lot of variation in the specifics for any year one could pick in the last century.

Again according to my contact, there is a common overall understanding among Malayalam speakers that the orthography of the language has moved from ‘traditional’ to ‘reformed.’ However, my contact did not know of an authoritative reference that would describe this transition in more detail.

I replied to the proposal as follows:

Mathrubhumi-title
Mathrubhumi daily uses a mixed orthography, except the ു sign, it mostly follows traditional writing style with many conjuncts and stacked ligatures
Manorama-Title
Malayala Manoarma daily follows a style more close to reformed orthography and avoids many ligatures.

[…] This is true, there is no defnition or authoritative reference about this
differences. And that is my concern. Given a set of printed samples from
say, todays news paper in Malayalam, one cannot say this is new'(puthiya) or this is ‘old'(pazhaya). The contemporary Malayalam usage is a mixed one. It borrows some reformation from 1971 order and some from the practices that existed before

The reason for mixed mode is because the main intention behind the 1971
reformation was to get Malayalam ‘usable’ with then type writers and composing machines. As technology progressed and when these limitations vanished, nothing stopped people from using the types similar to what they will write using pen on paper. The modern opentype technology completely removed this limitation and many modern and famous typefaces of Malayalam uses this ‘old’/ml-pazhaya style.

So defining two variants ml-puthiya, ml-pazhaya without a clear way to
distinguish one from another and having a wide range of ununamed variants exist, is concerning.[…]

Later,  Michael Everson, the registrar for IETF language tags said he is rejecting the proposals.

For a Malayalam subtag to be approvable, it really should refer to an orthographic standard. So far it appears that there isn’t anything very precise for either the traditional or the newer spelling to be specified, so it would be best to reject this now (rather than extending it little by little) until revised proposals with solid references can be put forward.