പ്രവീണ്‍ അങ്ങനെ സംസാരിച്ചതില്‍ എനിക്കു് പരിഭവമൊന്നുമില്ല. വിഷയത്തിന്റെ extremeല്‍ നില്‍ക്കുന്നതുകൊണ്ടാണു് പ്രവീണ്‍ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതെന്നു് എനിക്കു മനസ്സിലാക്കാനാവും. കാരണം ഞാനും എനിക്കു് വ്യക്തമായി അറിയാവുന്ന കാര്യങ്ങളില്‍ ഇതേപോലൊക്കെ മുമ്പു് സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ടു്. ഒരു കാര്യത്തില്‍ വ്യക്തമായ ധാരണയും അറിവുമുള്ള ഒരാള്‍ക്കു് അതേ വിഷയത്തില്‍ പരിമിതമായ അറിവും പക്ഷപാതവുമുള്ള മറ്റൊരാളുടെ‍ ‘വിവരക്കേടു്’ സഹിക്കാനാവില്ലല്ലോ.

പക്ഷെ ഞാന്‍ വെറുതെ എതിര്‍ക്കാന്‍ വരികയായിരുന്നില്ല. പ്രശ്നം പഠിക്കുകയായിരുന്നു ഉദ്ദേശ്യം. ഇന്നലെ സാങ്കേതിക കാര്യങ്ങളില്‍ അറിവുള്ള കുറേയേറെ പേരോടു് ഞാന്‍ ഇതേക്കുറിച്ചൊക്കെ സംസാരിച്ചു. അങ്ങനെ ലഭിച്ച ചില ഉള്‍ക്കാഴ്ചകളുടെ വെളിച്ചത്തില്‍ എന്റെ നിലപാടിനു് ചില മാറ്റങ്ങളും വന്നിട്ടുണ്ടു്. അതു് ആണവ ചില്ലിനെ പൂര്‍ണ്ണമായും നിരാകരിക്കുന്ന രീതിയിലല്ല, എന്നാല്‍ canonical equivalence വേണം എന്നതിലാണു് വന്നെത്തി നില്‍ക്കുന്നതു്. അങ്ങനെയെങ്കില്‍ പിന്നെ ആണവ ചില്ലെന്തിനു് എന്ന മറുചോദ്യം വരുമെന്നറിയാം. അതിനുള്ള മറുപടി നേരത്തെ ഞാന്‍ തന്നു കഴിഞ്ഞു എന്നു് കരുതട്ടെ. ഭാഷയുടെ സ്വഭാവത്തിനു് നന്നു് അതാണെന്ന ധാരണയാണു് അതിനു കാരണം.

യൂണിക്കോഡില്‍ ബായ്ക്ക്‌വേഡ് കമ്പാറ്റിബിലിറ്റി ഉറപ്പാക്കുന്നതു് നല്ല ഉദ്ദേശ്യത്തോടെയാണെന്നു് തിരിച്ചറിയുന്നു. പക്ഷെ എന്തുകൊണ്ടോ, ഒരിക്കല്‍ തെറ്റായ എന്‍കോഡിംഗു് നടന്നാല്‍ അതു് എല്ലാക്കാലത്തേക്കും അങ്ങനെ നിലനില്‍ക്കും എന്ന അപകടം പതിയിരിക്കുന്നു. അതില്‍ അസ്വാഭാവികമായി ഒന്നുമില്ല. യൂണിക്കോഡിന്റെ പ്രശ്നമല്ല, ഭാഷയുടെ പരിമിതിയാണു് മലയാളം അഭിമുഖീകരിക്കുന്നതു്. ചരിത്രത്തെ തിരുത്താനുമാവില്ലല്ലോ.

സേര്‍ച്ചിംഗു്, സോര്‍ട്ടിംഗു് തുടങ്ങി ഒട്ടേറെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ വേറെയുമുണ്ടെന്നും സെക്യൂരിറ്റി മാത്രമല്ല ഇവിടെ വിഷയമെന്നും എനിക്കു് വ്യക്തമായി. മലയാളത്തിന്റെ പ്രശ്നം CJK ഭാഷകള്‍ പോലെ അക്ഷരവൈപുല്യമല്ല, വ്യാകരണ നിയമങ്ങളിലെ ചില അവ്യവസ്ഥകളാണു് എന്നു് ഇപ്പോളെനിക്കു് തോന്നുന്നു. അറബിയിലെ ചില മുഖമില്ലാത്ത ക്യാരക്ടറുകളെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന അതേ രീതിയില്‍ മലയാളത്തില്‍ അവയെ കൈകാര്യം ചെയ്യാനാവാത്തതു് അതുകൊണ്ടാണെന്നും തോന്നുന്നു.

ല്‍ തയില്‍ നിന്നാണോ ല യില്‍ നിന്നാണോ എന്നതുപോലെ തന്നെ ര്‍ രയില്‍ നിന്നോ റയില്‍ നിന്നോ എന്നും തര്‍ക്കമുണ്ടല്ലോ. ഇതും സോര്‍ട്ടിംഗില്‍ പ്രയാസമുണ്ടാക്കുന്ന കാര്യം തന്നെ. ര്‍ രണ്ടില്‍ നിന്നും ഉണ്ടാവുന്നെണ്ടെന്നു് പറഞ്ഞാല്‍ പോലും ഒരു പ്രത്യേക വാക്കില്‍ അതു് ഏതില്‍ നിന്നാണു് ഉണ്ടായതെന്നു് കമ്പ്യൂട്ടറിനെ എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കിക്കും എന്നതു തന്നെ പ്രശ്നം. ഇതു് ആറ്റോമിക്‍ ചില്ലു് വന്നാലും ഇല്ലെങ്കിലും നിലനില്‍ക്കുന്ന പ്രശ്നമാണു്. അല്ലെങ്കില്‍ നിഘണ്ടുക്കള്‍ ചെയ്തതുപോലെ കണ്ണുമടച്ചു് രയ്ക്ക് അനുകൂലമായി ഒരു തീര്‍പ്പുകല്‍പ്പിക്കേണ്ടി വരും. അതേപോലെ തന്നെയാണു് ‘പ്ര’യുടെ കാര്യവും. ഇവിടെയും വിവിധ വാക്കുകളില്‍ പ്രയ്ക്ക് ര ശബ്ദവും റ ശബ്ദവും വരുന്നുണ്ടു്.

ഇതൊക്കെ, മലയാളം ഉച്ചരിക്കുന്നതു പോലെ എഴുതുന്ന ഭാഷയായിരിക്കെ തന്നെ പല സന്ദര്‍ഭങ്ങളിലും ഒന്നിലേറെ ശബ്ദങ്ങള്‍ക്കു് വെവ്വേറെ അക്ഷരം ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ വരുന്ന പ്രശ്നമാണു്. മലയാളം മാതൃഭാഷയായവര്‍ക്കു് ഇതു പ്രശ്നമല്ലെങ്കിലും ഇതിനു് കൃത്യമായ നിയമം പറഞ്ഞുകൊടുക്കാന്‍ പ്രയാസമായതിനാല്‍ മറ്റുഭാഷക്കാര്‍ക്കും യന്ത്രത്തിനും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാക്കുന്നു.

പിന്നെയും ചില വാക്കുകളില്‍ മാത്രമായി ‘ലളയോ നഭേദഃ’ എന്ന നിയമവുമുണ്ടു്. ലയുടെ സ്ഥാനത്തു് ളയും മറിച്ചും ഉപയോഗിക്കാം എന്നു സാരം. എന്നാല്‍ ഇതു് universal law അല്ല. ‘ഴ’യും ‘ള’യും ഇതേപോലെ മാറിമാറി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ടു്.

‘മ്പ’ ശബ്ദം കൊണ്ടു് ‘മ’യുടെയും ‘പ’യുടെയും സന്ധിയാണെങ്കിലും ‘ന’യും ‘പ’യും ചേരുന്ന ചില വാക്കുകള്‍ക്കു് ‘ന്‍പ’ ശബ്ദവും ‘മ്പ’ശബ്ദവും​ ഒരേ സമയം പ്രയോഗിക്കാറുണ്ടു്. എന്നാല്‍ മ്പയുടെ കാര്യത്തില്‍ കാനോനിക്കല്‍ ഈക്വലന്‍സ് വിലപ്പോവില്ല. ശബ്ദതാരാവലിയും ശ്രീകണ്ഠേശ്വരവും മറിച്ചു പറഞ്ഞാല്‍ പോലും അതു് മയും പയും തന്നെയാണു്. അന്‍പു്, അമ്പു് എന്നീ വാക്കുകള്‍ പരിഗണിക്കുമ്പോള്‍ ശബ്ദവ്യത്യാസം അര്‍ത്ഥവ്യത്യാസമുണ്ടാക്കുന്നതു് വ്യക്തമായി കാണാം. എന്നാല്‍ പിമ്പട തുടങ്ങിയ വാക്കുകളില്‍ ‘ന’യല്ലേ എന്ന ചോദ്യമുണ്ടാകാം. ഇവിടെ പിന്‍പട എന്നും പിമ്പട എന്നും പറയുമെന്നു കൂടി അറിഞ്ഞാലോ? അപ്പോള്‍ ന്‍പയുടെ സ്ഥാനത്തു് ചില വാക്കുകളില്‍ മ്പ ഉപയോഗിച്ചാലും അക്ഷരപ്പിശകല്ല, ശരിയായ രൂപമാണു് എന്നു വരുന്നു. അവിടെ ന്‍പയ്ക്കു് പകരം ഉപയോഗിക്കാവുന്ന അക്ഷരസങ്കരമാണു് മ്പ. അല്ലാതെ നയും പയും ചേര്‍ന്നു് മ്‌പ ആകുകയല്ല എന്നാണു് എനിക്കു തോന്നുന്നതു്.

ഇതേ പോലെ ഉറപ്പില്ലാത്ത ഒട്ടധികം നിയമങ്ങളുണ്ടു്. ചില വാക്കുകളില്‍ ‘ക’യും ‘വ’യും മാറി മാറി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ടു്. ഇതിനൊക്കെ സാധൂകരണം കണ്ടെത്താന്‍ പ്രയാസമാകും. അപ്പോള്‍ പിന്നെ സോര്‍ട്ടിംഗില്‍ ഈ വിഷയം എങ്ങനെ പരിഹരിക്കും?

‘ന’ വേറൊരു വില്ലനാണു്. നനയുക എന്ന വാക്കില്‍ രണ്ടു് ശബ്ദവുമുണ്ടല്ലോ. കന്നന്തരം എന്നിടത്തു് നനയുക എന്നതിലെ രണ്ടാമത്തെ നയുടെ ഇരട്ടിപ്പാണു്. ചെന്നായ എന്നിടത്തു് ആദ്യത്തെ നയുടേതും. ഇരട്ടിപ്പിലും രണ്ടു ശബ്ദവും വരുന്നുണ്ടു്. എന്നാല്‍ കന്നി എന്ന പദത്തെ രണ്ടു ശബ്ദം ഉപയോഗിച്ചും വായിക്കാം. രണ്ടും പ്രയോഗ സാധുത ഉള്ളതു തന്നെ. നെറ്റി എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ചെന്നി എന്നെഴുതുമ്പോള്‍ രണ്ടാമത്തെ നയും ചെന്നിറങ്ങി എന്നെഴുതുമ്പോള്‍ ആദ്യത്തെ നയും വരുന്നു. മലയാളം സങ്കീര്‍ണ്ണമായ ഭാഷ തന്നെ.

ഇനി റാല്‍മിനോവു് പറഞ്ഞ ഴ, യ എന്നിവയുടെ കാര്യം. കായ്, പാഴ് എന്നീ വാക്കുകളില്‍ വരുന്നതു് ചില്ലിന്റെ സ്വഭാവമാണെന്ന വാദത്തോടു് പൂര്‍ണ്ണമായും യോജിക്കുമ്പോഴും ഇവയ്ക്കു് പ്രത്യേക ചിഹ്നങ്ങള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നില്ലെന്നതു് ശ്രദ്ധിക്കുക. ഇവിടെ സംവൃതോകാരം ഉപയോഗിക്കാതെയാണു് ആ സ്വഭാവം പ്രകടമാക്കുന്നതു്. അങ്ങനെ വരുമ്പോള്‍ ശരിയായ മലയാളം എഴുതണമെങ്കില്‍ സംവൃതോകാരം നിര്‍ബന്ധമാണെന്നു് വരുന്നു. അതുപയോഗിക്കാത്തവര്‍ ഉടന്‍ ഉപയോഗിച്ചു തുടങ്ങൂ എന്നേ അതേക്കുറിച്ചു് പറയാനുള്ളൂ. നിലവില്‍ ചിഹ്നങ്ങളില്ലാത്ത രൂപങ്ങള്‍ക്കു് ചിഹ്നങ്ങളുണ്ടാക്കുക എന്നതു് യൂണിക്കോഡിന്റെ പണിയല്ലല്ലോ. അതങ്ങനെ തന്നെ തുടരട്ടെ എന്നാണു് കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കാനുള്ളതു്.

ഫയല്‍ ഭാരത്തെ കുറിച്ചു് ഞാന്‍ പറഞ്ഞതു് തീര്‍ത്തും ബാലിശമായിരുന്നുവെന്നു് പ്രവീണിന്റെ വിശദീകരണത്തില്‍ നിന്നു് മനസ്സിലായി. നന്ദി.

സ്പൂഫിങ് തടയാനായി മൂപ്പര്‍ പറഞ്ഞ ഉപായം input method-ല്‍ മാറ്റം വരുത്തിയാല്‍ മതി എന്നാണു്.അതായതു് കക്കാന്‍ വരുന്നവന്‍ ഗേറ്റില്‍ പൂട്ടുകണ്ടു് മടങ്ങിപ്പോയ്ക്കോളും എന്നു പറയുന്നതു പോലെ!

സെബിന്റേത് നിര്‍ദ്ദോഷമായ ഒരു ചോദ്യമാണ്. യൂണിക്കോഡ് ഇന്‍ഡിക് ലിസ്റ്റിലെ ഡിസ്കഷന്റെ ചൂടൊന്നും ഇവിടെ വേണ്ട. സെബിന്‍ പ്രവീണ്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്ത് അല്പം ചൂടായതാണ് . ക്ഷമിക്കുക.
ഇന്നുള്ള എല്ലാ സോഫ്റ്റ്‌വെയറുകളും മലയാളമുല്‍പ്പാദിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും. അവ ഇപ്പോള്‍ യൂണിക്കോഡ് 5.0 കംപാറ്റിബിള്‍ ആന്. അവര്‍ എല്ലാവരും യൂണിക്കോഡ് സ്റ്റാന്‍ഡേര്‍ഡിനനുസരിച്ചു പരിഷ്കരിക്കണമെന്നില്ല. പരിഷ്കരിച്ചാല്‍ തന്നെ എല്ലാ ഉപഭോക്താക്കളും അപ്‌ഡേഠ്ട് ചെയ്യണമെന്നില്ല. അതുപോലെ ഇന്നുള്ള മലയാളം (യൂണിക്കോഡ് 5.0 അനുസരിക്കുന്നത്) വരും കാലത്ത് ശരിക്കുകാണിക്കുന്നതിന് ( ഡിജിറ്റല്‍ ഡാറ്റയ്ക്ക് മരണമില്ലല്ലോ) എല്ലാ ഫോണ്ടുകളും വീണ്ടും ഈ രണ്ടുസ്കീമുകളേയും പിന്തുണയ്ക്കും. (യൂണിക്കോഡിന് സ്റ്റെബിലിറ്റി പൊളിസിയുണ്ടെന്ന് മറക്കല്ലേ) ഇതൊന്നും ബോട്ടോടിച്ച് തീര്‍ക്കാവുന്ന പ്രശ്നമല്ല. അപ്പോ എന്തിനാണ് ആണവ ചില്ലന്‍ വരുന്നതെന്ന ചോദ്യം വീണ്ടും വരുന്നു. അഞ്ചാറെണ്ണമല്ലേ ഉള്ളൂ എന്‍കോഡ് ചെയ്തുകളയാം എന്ന ന്യായമാണ് ഈ നീക്കത്തിനു പുറകില്‍ .

കണ്‍വീനിയന്‍സും സെക്യൂരിറ്റിയും ഒരു ആവശ്യത്തിനു പുറകില്‍ വരുമ്പോള്‍ കമ്പ്യൂട്ടിങ്ങ് അറിയുന്ന ആരും പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുക സെക്യൂരിറ്റി പ്രശ്നത്തിനാണ്. അതാണ് നമ്മള്‍ ചെയ്യുന്നതും. അതുപോലെ ഭാഷാപരമായ സാധുതയ്ക്കും ഊന്നല്‍ നല്‍കിയില്ലെങ്കില്‍ മലയാളം കമ്പ്യൂട്ടിങ്ങ് കുട്ടിച്ചോറാവുകയാണ്. ന്‍ ആണവനാകുമ്പോള്‍ അതിന് ന എന്ന അക്ഷരവുമായുള്ള ബന്ധം നഷ്ടപ്പെടുകയാണ്. ര്‍ ആണവനാകുമ്പോള്‍ അതിനും ഭാഷാശാസ്ത്രപരമായ സാധുത നഷ്ടപ്പെടുകയാണ്. അല്ലെങ്കില്‍ നമ്മളാവശ്യപ്പെട്ട cannonical equivalence വേണം. ആണവന്‍ = വ്യഞ്ജനം+ചന്ദ്രക്കല+ZWJ എന്ന നിര്‍വചനം യൂണിക്കോഡ് പറയണം. (Implimentation ഓപ്പറേറ്റിങ്ങ് സിസ്റ്റം ലെവലിലാനെങ്കിലും)

കമ്പ്യൂട്ടിങ്ങിന്റെ ആവശ്യം മലയാളം ടൈപ്പ് ചെയ്യലോ , കീബോര്‍ഡ് സൌകര്യമോ മാത്രമല്ല സെബിനേ, സോര്‍ട്ടിങ്ങ്, സെര്‍ച്ചിങ്ങ് തുടങ്ങി നിരവധിയനവധി കമ്പ്യൂട്ടിങ്ങ് ഓപ്പറേഷന് ഭാഷയെ പ്രാപ്തമാക്കണമെങ്കില്‍ അതിന്റെ ലോജിക്കല്‍ നിലനില്‍പ്പ് അത്യാവശ്യമാണ്. അത് Exeptional റൂളുകളുടെ കുത്തരങ്ങാക്കാനെ പുതിയ പരിഷ്കാരം കൊണ്ട് സാധിക്കൂ. മലയാളം കമ്പ്യൂട്ടിങ്ങിന്റെ ഭാവി നിങ്ങളുടെ കയ്യിലാണ് , യൂണിക്കോഡ് 5.1 നെപ്പറ്റി ഇനി അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്താന്‍ 8-10 മണിക്കൂറുകള്‍ മാത്രം . വേഗമാകട്ടെ.

നാണമുണ്ടോ ഫയല്‍ സൈസ് ലാഭിയ്ക്കാം എന്നൊക്കെ ഇപ്പോഴും പറഞ്ഞു നടക്കാന്‍ (ആണവ ചില്ലിനെ അനുകൂലിയ്ക്കുന്നവര്‍ പോലും കളിയാക്കും ഇതു് പോലുള്ള വാദങ്ങളിറക്കിയാല്‍) ഫ്ലോപ്പി ഡിസ്കിന്റേയും ടൈപ്റൈറ്ററിന്റേയും കാലമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു. ഇവിടെ പ്രശ്നം ആണവ ചില്ലു് വന്നാല്‍ ഡിജിറ്റല്‍ യുഗത്തില്‍ മലയാളത്തിനു് നേരിടേണ്ട പ്രശ്നങ്ങളാണു്. യന്ത്രത്തിനു് വേണ്ടി ഭാഷയെ വളയ്ക്കുക എന്നു് സെബിന്‍ നേരത്തെ പറഞ്ഞില്ലേ അത്തരത്തിലുള്ളൊരു വാദമാണു് സെബിനിപ്പറഞ്ഞതും. ഇതേ വാദമല്ലേ കൂട്ടക്ഷരങ്ങള്‍ നിര്‍ദാക്ഷിണ്യം വെട്ടിമുറിയ്ക്കാനും ഉപയോഗിച്ചതു്? പക്ഷേ അന്നാണെങ്കില്‍ അതു് ടൈപ്റൈറ്റരില്‍ കൊള്ളില്ലായിരുന്നു വേറെ വഴിയില്ലായിരുന്നു എന്നെങ്കിലും പറയാം. ഒരു ബ്ലോഗ് പോസ്റ്റില്‍ സെബിന്‍ എത്ര കണ്ടു് വലിപ്പം ലാഭിയ്ക്കുമെന്നാലോചിച്ചിട്ടുണ്ടോ?

ഉദാഹരണത്തിനു് അങ്കിളിന്റെ ആദ്യത്തെ അഭിപ്രായം നോക്കുക. ആറു് ചില്ലക്ഷരമാണതിലുപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതു്. പന്ത്രണ്ടു് ബൈറ്റ് സെബിന്‍ ലാഭിയ്ക്കും അതില്‍. ഇനി നൂറു ചില്ലുകളുപയോഗിയ്ക്കുമ്പോള്‍ സെബിന്‍ ലാഭിയ്ക്കുന്നതു് ഇരുനൂറു് ബൈറ്റ്. ഒരു ഫ്ലോപ്പിയില്‍ കൊള്ളുന്നത്രയും സ്ഥലം ലാഭിയ്ക്കണമെങ്കില്‍ എത്ര ബോഗ് പോസ്റ്റുകള്‍ വേണമെന്നു് ചിന്തിയ്ക്കുക. യുട്യൂബിലെ ഒരു വീഡിയോയുടെ വലിപ്പമുള്ളത്രേം സ്ഥലം ലാഭിയ്ക്കാന്‍ എത്ര ആണവ ചില്ലു് വേണമെന്നു് കണക്കു് കൂട്ടിനോക്കൂ. അപ്പോഴറിയാം എത്ര ബാലിശമാണു് ഫയല്‍ വലിപ്പത്തിന്റെ വാദമെന്നു്. ചെരിപ്പിനനുസരിച്ചു് കാല്‍ മുറിച്ചോളൂ എന്നാണോ?

സെബിന്‍ ഝ എന്നതു് ത ചന്ദ്രക്കല ധ എന്നല്ലേ എന്നു് ചോദിയ്ക്കാത്തതു് ഭാഗ്യം. ഇനി സെബിന്‍ പറഞ്ഞതു് പോലെ ല്‍ എന്നതു് ല യുടേയും ത യുടേയും ചില്ലു് തന്നെയാണെന്നു് വയ്ക്കുക. ആണവ ചില്ലു് വന്നാല്‍ അകാരാദിക്രമത്തില്‍ തരം തിരിയ്ക്കുമ്പോള്‍ (sorted in alphabetical order) അതിനെ എവിടെ വയ്ക്കും. സെബിനെ ബ്ലോഗും അച്ചടിയും കഴിഞ്ഞും പലതും ചെയ്യാനാകും കമ്പ്യൂട്ടറില്‍ എന്നാദ്യം മനസ്സിലാക്കുക. ഇതിനെപ്പറ്റിയൊന്നു് ആലോചിയ്ക്കുകയോ ഉത്തരം പറയാതിരിയ്ക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവര്‍ മലയാള ഭാഷയെയാണു് ദ്രോഹിയ്ക്കുന്നതെന്നോര്‍ക്കുക.

പിന്നെ പാച്ചും ബോട്ടും പഠിയ്ക്കാമെന്നു് പറഞ്ഞതില്‍ സന്തോഷം. സിബു വരെ ആ വാദം നിര്‍ത്തി എന്നു് സെബിനറിയുമോ? മഹേഷ് ടി പൈ വരെ പഴയ ചില്ലുകള്‍ സംരക്ഷിയ്ക്കണമെന്നാണു് പറയുന്നതു്. സെബനെ ഇപ്പോ പറഞ്ഞതു് പറഞ്ഞു, ഇനിയും പാച്ച്, ബോട്ട് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാല്‍ സിബു പോലും പിന്തുണയ്ക്കില്ല.

zwj, zwnj എന്നിവയുടെ അനാവശ്യ ഉപയോഗത്തെപ്പറ്റി. ഇന്‍ഡിക് പേര്‍ഷ്യന്‍ ഭാഷകളുടെ പ്രത്യേകതകളെ പിന്തുണയ്ക്കാണിവ കൊണ്ടുവന്നതെന്നു് സെബിനറിയുമോ?

റാല്‍മിനോവ് പറഞ്ഞ കായ്‌കറികള്‍, താഴ്‌വാരം എന്നീ വാക്കുകളെപ്പറ്റി എന്തു് പറയുന്നു.

മലയാളത്തെ ഡിപ്രിക്കേറ്റ് ചെയ്യാന്‍ മാത്രം പറയാതിരുന്നാല്‍ നന്നു്.

സ്പൂഫിംഗു് ഒഴിവാക്കാന്‍ ആണവ ചില്ലിനെ മാത്രം അംഗീകരിക്കുക എന്നതല്ലേ നല്ലതു്? എഴുത്തുരീതിയെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ അഭിപ്രായം പ്രവിയുടെ ജേണലില്‍ ഞാന്‍ ചോദിച്ചിരുന്നു, അതിവിടെയും ആവര്‍ത്തിക്കുകയാണു്.

റാല്‌മിനോവ് എന്നെഴുതുന്നതു് റാ+ല+nj ചന്ദ്രക്കല+മി+… എന്നല്ലേ?
റാല്മിനോവ് എന്നെഴുതുന്നതു് റാ+ല+സാധാചന്ദ്രക്കല+മി+… എന്നല്ലേ?
റാൽമിനോവ് എന്നെഴുതേണ്ടതു് റാ+ൽ+മി+… എന്നല്ലേ?
അല്ലാതെ ഇപ്പോഴുള്ളതു പോലെ റാ+ല+ചന്ദ്രക്കല+zwj+മി … എന്നാണോ?
അതെങ്ങനെ മലയാളമാകും?
യന്ത്രത്തെ ഭാഷയ്ക്കു് വഴക്കിയെടുക്കണം, അല്ലാതെ ഭാഷയെ യന്ത്രത്തിനല്ല എന്നു തോന്നുന്നു.